Schopenhauers

Diens populariteit bleek echter dusdanig dat slechts weinigen Schopenhauers colleges bezochten.

De kunst is dus het vinden van een vorm van humor die een verbond aangaat met Schopenhauers ‘mensenliefde’.

Als handelaren (Arthurs vader had schepen in bezit) reisden de Schopenhauers veel door Europa, in de onrustige jaren kort na de (1789).

Ook de samenlevingsfilosofie van had grote impact op Schopenhauers denkbeelden.

Schopenhauers filosofie was rond zijn dertigste volledig uitgedacht en af en veranderde daarna niet meer fundamenteel.

Schopenhauers hoofdwerk was zijn Die Welt als Wille und Vorstelling uit 1819, waarin hij een pessimistische levensfilosofie ontvouwde.

Terwijl we van Friedrich Nietzsche weten dat hij regelmatig dagenlang achter elkaar in Schopenhauers werk las.

De verbanden tussen Schopenhauers jeugd, karakter en denkbeelden lees je tussen de regels door.

Doelbewust roosterde Schopenhauer zijn colleges in op dezelfde tijden als die van Hegel – met als resultaat dat Schopenhauers zalen nagenoeg leeg bleven.

Kijken we naar de reeks cijfers die het nieuwe jaar markeren, dan zien we dat Schopenhauers lijfspreuk inmiddels aardig ons economisch buikgevoel samenvat.

Maar opmerkelijk is Schopenhauers misogynie wel.

Zelfrespect, een woord dat in Schopenhauers tijd nog niet bestond, volgt pas daarna.

Birnbacher maakt van die filosofie de balans op en dat resulteert in een voortreffelijke analyse van Schopenhauers pessimisme.

Door te aanvaarden dat de illusie productief kon zijn volgde Freud in de voetsporen van Schopenhauers afgedwaalde discipel Nietzsche.

Hij schreef zelfs een roman, La joie de vivre, uit verzet tegen Schopenhauers pessimistische filosofie van de irrationele wil die zo in de mode was.

Schopenhauers mensbeeld kan dus heel goed samengaan met de idee van liberaliteit.

De lezer maakt zo op hoogst originele manier kennis met de belangrijkste gedachten van grote filosofen, en krijgt tevens een indruk van de wijze waarop Schopenhauers eigen filosofie tot stand is gekomen.

Schopenhauers aversie voor het Duitse idealisme ging echter verder dan puur filosofisch en regelmatig vindt men dan ook wat scheldproza gericht op onder meer Fichte.