Schreed in een zin

Frank Boeijen schreed binnen, drie shawls tegen de winter, daaronder een colbert, en een hoed op het hoofd tegen herkenning.

Ging u nooit een beetje over de schreed toen u 36 was?

Vooraleer hij over de rode loper schreed in de Arteveldestad, hadden wij een babbel met de Fransman over z’n bijzondere band met België, z’n haat-liefdeverhouding met monsterhit ‘The Man With The Red Face’ en het nakende einde van z’n carrière.

Zodra hij naar de interruptiemicrofoon schreed – ook dat deed hij vaak – ging er een siddering door vak K. Wat zou die vervelende Frits nu weer gaan zeggen?

Zelfverzekerd en ogenschijnlijk ontspannen schreed ze de rechtszaal binnen.

Zo droegen de vrouwelijke gasten dit keer kleurrijke jurken, terwijl het gros vorig jaar in het zwart over de rode loper schreed.

En in zijn ensceneringen liep, of liever: schreed men steevast op blote voeten, vaak een eenvoudige stok als staf in de hand.

Maar toch schreed globalisering lange tijd voort, en heeft grote voordelen gebracht.

Bij een flinke bries schreed zij over een drijvend gevaarte in het Sneekermeer, nadat de 31-jarige actrice (Michiel de Ruyter, Dagboek van een Callgirl) met collega-acteurs was aangemeerd.

Als monniken in pijen keken we toe hoe Maria binnen schreed.

De staande ovatie die ze kreeg toen ze het podium op schreed, alvorens nog maar één noot te hebben gezongen, deed hier en daar al een haar rechtstaan.

Onder een donderend applaus schreed hij de troonzaal uit.

Oude zekerheden vielen weg, de techniek schreed voort en het leven werd steeds comfortabeler.

In ‘There should be unicorns’ schreed hij op een veelkleurige plastic eenhoorn door de tent en bij Bowies massaal meegezongen ‘Space oddity’ rolde hij in een grote opblaasbal over het publiek.

Daarna schreed de wijzer in een Echternachse processie naar de twaalf uur.

Ik wou nog wat zeggen maar ze schreed alweer weg.

Toen de bruid, stralend van gezondheid en blijde verwachting, aan den arm van haar mannetjesputter naar 't gemeentehuis schreed, zaten de Vlooie en de Kubbel ieder in hun kamer voor 't raam toe te kijken, met gezichten als oorwurmen.

Deze schreed bij openbare evenementen vóór de rector uit, kondigde promoties aan, annonceerde boekverkopingen en behartigde allerlei andere zaken die van "algemeen universitair belang" werden geacht.

Daarnaast schreed de ontzuiling onontkoombaar voort.

De opzet van het werk is vergelijkbaar met Leonhard Huizinga 's werk 'Zo schreed de beschaving voort', waarin de Nederlandse geschiedenis op humoristische wijze wordt doorgenomen.