Schrott

Annemarie wordt inderdaad aangesproken door een grote man (een soort 'reus'), genaamd Schrott, die haar vermaakt met een janklaassenpop en haar chocolade truffels geeft.

Hierin speelde Fröbe de gewetenloze kindermoordenaar Schrott.

Raoul Schrott is zijn naam.

Schrott wilde, hoe paradoxaal het ook klinkt, de poëzie opnieuw uitvinden, wilde laten zien dat we eigenlijk niet goed weten wat poëzie is als we niet eeuwen teruggaan, als we niet begrijpen dat de dichtkunst er áltijd was, in alle tijden en culturen.

Net zoals Schrott eeuwenoude poëzie naar het hic et nunc heeft weten te verslepen, is Luhrman erin geslaagd Shakespeare's stuk als nieuw aan moderne kijkers te presenteren.

Rui blijkt trouwens schrijver, die ook nog eens zelf een roman schrijft over het eiland uit de titel van de onderhavige roman van Schrott.

De vier duivelse schurken die het geluk van Hoffmann steeds in de weg staan, kregen formidabel stem en lijf van Erwin Schrott, en de vier knechten van Sunnyboy Dladla klonken welluidend.

Het procédé van een gevonden manuscript is wel eerder vertoond, maar Schrott speelt listig in op eerdere vertoningen; in zekere zin gaat het hele boek over herhaalbaarheid, nabootsing, projectie, verdubbeling.

In het Nederlands vertaalde hij Goethes complete Faust en werk van o.a. Wilhelm Raabe, Raoul Schrott en Ingo Schulze.

Het woud, waar Schrott de kleine Annemarie ontmoet, was het Fürstenwald bij Chur.