Schumanns

Na de pauze speelt Jansen niet mee; dan is Schumanns mooie voor Grosz en Maintz, aangevuld met andere vrienden van Jansen: Boris Brovtsyn (1ste viool), Clara-Jumi Kang (2de viool) en Sunwook Kim (piano).

Griegs concert begint net als Schumanns concert met een enkel krachtig akkoord, waarna de pianist gelijk invalt met een sterk en dalend motief.

Schumanns 'Derde symfonie' op deze manier door de combinatie London Symphony-Gardiner: niet te versmaden, smeuïg en helder tegelijk.

Van een scenische uitvoering door piepjonge zangers tot Schumanns „herontdekking” uit 1851.

Verslavend, Schumanns Derde in deze uitvoering.

Het feestvarken had ook een moment rust, toen Jansen en Argerich - een hoogst originele combinatie - alle kleuren van de regenboog op een subtiele manier verwerkten in Schumanns Eerste sonate voor viool en piano.

Aan de vleugel verbindt ze Mozarts Pianosonate, KV 311 met Schumanns Symphonische Etüden, op.

In componist Robert Schumanns borst gingen twee zielen schuil: de ingetogen Eusebius en de uitbundige Florestan, zoals hij ze zelf noemde.

Met zijn Cellosonate, daterend uit dezelfde tijd als Schumanns kamermuziekstukken, componeerde Chopin een van de celloklassiekers van de negentiende eeuw.

Hij gaf reliëf aan Friedrich Schlegels motto boven Schumanns Fantasie Op. 17 voor piano: ‘Durch alle Töne tönet/ Im bunten Erdentraum/ Ein leiser Ton gezogen/ Für den, der heimlich lauscht’.

Al dirigeerde hij met regelmaat ook symfonieorkesten; de Beethovens, de Brahmsen en de Schumanns kwamen mondjesmaat.

De taal die Pjotr Iljitsj op zijn vrije dagen zijn familieleden voorspeelt; Mendelssohns Italiaanse symfonie, Schumanns Eerste en Derde.

Maar hoe drastisch hun werkwijzen ook verschillen, de jacht op Schumanns «poetische Tiefe und Neuheit überall» wordt met dezelfde overtuiging ingezet, «im einzelnen wie im Ganzen».

Schumanns lichamelijke klachten moesten in diens opvatting worden gezien als een manifestatie van terugkerende depressies.

Maar in Robert Schumanns werken uit deze tijd blijft aanwezig.

Op die manier poogde men de vermeende depressiviteit in Schumanns werk om te buigen naar een meer frische und fröhliche levenshouding.

De componist Miry liet zich van zijn kant dan weer beïnvloeden door Robert Schumanns Sonntag am Rhein.

Maar in Schumanns werken uit deze tijd blijft Clara aanwezig.

Ook andere symfonieën uit die tijd gingen de strakke vorm verlaten (bijvoorbeeld Mendelssohns Italiaanse en Schotse symfonieën en Schumanns Rheinische symfonie).

In 1841 ontstond de Symfonie Nr. 1 in Bes-groot, de zogenaamde "Lentesymfonie (Frühlingssinfonie)", op. 38. De première in het Gewandhaus te Leipzig onder leiding van Felix Mendelssohn Bartholdy was een van de grootste successen in Schumanns carrière.