Sedimenten in een zin

Op veel plaatsen (met name de stuwwallen en de uitgesleten bekkens daartussen) zijn hierbij Preglaciale sedimenten door ijswerking verplaatst, vervormd en tot nieuwe sedimenten omgewerkt, in tegenstelling tot jongere sedimenten.

Iets daarboven zijn echter weer sedimenten te vinden die doen denken aan de sedimenten die we in uiterwaarden terugvinden.

Oftewel, als bijvoorbeeld een rivier zijn bedding verlegt, zullen sedimenten van het ene type boven op sedimenten van het andere type komen te liggen.

Dit is een waaiervormige afzetting van sedimenten die, in dit geval, duizenden jaren geleden door een rivier moet zijn achtergelaten en later bedolven is geraakt onder andere sedimenten.

De fijnere sedimenten zijn tot in Zweden in kwartaire sedimenten als een smalle puimsteenhorizon terug te vinden, die als de Laacher See-tefra (LST) bekend staat.

In het Preglaciaal zijn in Noord-Nederland fluviatiele sedimenten (sedimenten van rivieren) afgezet.

Naast klastische sedimenten bestaan ook organogene en kristallijne sedimenten.

Als de sedimenten afgezet worden, is de verjongingsrichting altijd van onderen naar boven, de oudste sedimenten liggen onderop.

De breuken kunnen veroorzaakt zijn door bijvoorbeeld tektonische activiteit (bewegingen en vervormingen van de sedimenten) en door langzaam neerwaarts glijden van de sedimenten langs een matige helling (Engels: "slope creep").

Eyles 1993 Met name sedimenten die door gletsjers in zee zijn afgezet (zogeheten glaciomariene sedimenten) vormen een waardevolle bron van informatie, aangezien ze vaker over lange tijdschalen bewaard blijven dan terrestrische afzettingen.

Gevolg is dat er een sedimentaire cyclus plaatsvindt: tijdens high stand worden sedimenten afgezet die typisch zijn voor dieper- mariene facies ; tijdens low stands sedimenten die typisch zijn voor ondiep-mariene of terrestrische facies.

Paleontologen zijn dan ook naarstig op zoek naar deze sedimenten om sporen te vinden van de reptielen.

Zo is het bekend dat de Noordpool gedurende korte perioden opeens opwarmde, als gevolg van koolstofdioxide dat vrijkwam uit sedimenten.

Daarnaast wijst een analyse van de sedimenten die de botten omringen uit dat hier een gecontroleerd vuurtje brandde waarboven kleine dieren – voornamelijk vissen, maar ook vogels, knaagdieren en hagedissen – werden bereid.

Het verlangen om ook subglaciale sedimenten op Antarctica te verzamelen, is er zeker, maar – zo moeten de onderzoekers erkennen – “er is maar weinig vooruitgang geboekt in het identificeren en vergaren van sedimentaire archieven vanonder het ijs”.

Het zat goed verstopt in sedimenten (klei en kwarts) dat nog uit de ijstijd stamt.

Om de sedimenten te vergaren, moet er eerst dwars door kilometers ijs worden geboord.

Voor deze studie namen de onderzoekers monsters van zanderige sedimenten met en zonder zeegras en plaatsten die in een grote tank waarin golven konden worden nagebootst.

Wanneer fijnere sedimenten van gletsjerafzettingen in de loop van de tijd door erosie verdwijnen, blijven het grovere grind en de keien op de zeebodem achter.

Zo werden er in sedimenten nabij het schip uiteenlopende concentraties zware metalen teruggevonden, waarbij de hoogste concentratie gemeten werd nabij de kolenbunker.