Seismogrammen

Analyse van seismogrammen wordt toegepast in de seismologie om de structuur van het binnenste van de Aarde beter te leren begrijpen.

Grotere nauwkeurigheden zijn mogelijk wanneer aan de hand van de vorm van de golven op verschillende seismogrammen de binnenkomende golven worden gecorreleerd.

De overgang van mantel naar kern wordt gekenmerkt door een zeer sterke verandering in seismische snelheden, waardoor de Wiechert-Gutenbergdiscontinuïteit in bijna alle seismogrammen wel terug te vinden is.

Gebaseerd op de theorieën van Wiechert stelde hij looptijdcurven op, die in 1907 werden gepubliceerd en die daarna als hulp bij het identificeren van aankomsten van verschillende typen golven op seismogrammen konden dienen.

In 1909 ontdekte Mohorovičić dat op seismogrammen van een aardbeving bij Pokupsko (in de omgeving van Zagreb) enkele S- en P-golven later aankwamen dan verwacht.