Seppala

Balto zat in de ploeg van Seppala’s medewerker Gunnar Kaasen.

Het laatste traject werd afgelegd door Seppala’s medewerker Gunnar Kaasen.

Seppala nam zelf deel aan het serumtransport, maar niet met Balto.

Togo bleef echter problemen veroorzaken door uit de kennel te komen toen Seppala het team op loop nam.

Volgens de historicus Earl Aversano herinnerde Seppala zich in 1960 op zijn oude dag: "Ik heb nooit een betere hond gehad dan Togo.

Niet Balto, maar de Noor Leonhard Seppala en zijn hondenteam onder aanvoering van Togo zouden de ware helden van de Great Race of Mercy, daar zij de langste en gevaarlijkste tocht hadden afgelegd.

Oorspronkelijk zou Seppala het hele traject Nulato-Nome voor zijn rekening nemen, maar omdat de epidemie snel om zich heen greep, had gouverneur Bone besloten ook op dit deel van de route extra teams in te zetten.

Op de 100 meter vrije slag moest Seppala echter wel een Nederlandse voor laten gaan.

Seppala bracht het serum vervolgens naar Golovin.

Seppala was reeds vanuit Nome vertrokken naar Naluto met zijn honden en dus was het niet mogelijk hem van de gewijzigde plannen op de hoogte te stellen.

Zijn werknemer, Leonard Seppala, bood zich aan voor het traject Nome-Nulato daar hij al meerdere sledehondenraces had gewonnen en dit traject reeds had voltooid in een recordtijd van vier dagen.