Sereno

GJS was echter nog niet verslagen en kwam via Sereno Latuhihin terug tot 1-2, na een prachtige assist van Rob van den Boom.

Noah Sereno was een van de deelnemers aan de internationale dansbattle in ROJM in Mechelen.

De door Sereno in 1991 ontdekte schedel komt echter uit een rivierafzetting.

De geslachtsnaam betekent "bedekt gelaat", een verwijzing naar de hoornbedekking die door Sereno op de snuit verondersteld wordt aanwezig te zijn.

De skeletreconstructie die Sereno liet aanmaken is dus sterk gebaseerd op aanvullingen uit andere soorten.

Deze "hyperpneumatisering" bracht Sereno ertoe in de beschrijving in detail zijn ideeën te uiten over pneumatisering bij de theropoden in het algemeen.

Er zaten elf tandkassen in het fossiel; het totaal schatte Sereno op op zeventien à achttien.

Het beest is dus niet erg geavanceerd voor een dier uit het Krijt en Sereno zag dit als een mooi voorbeeld van hoe de evolutiesnelheid kan variëren.

Het tweede deel (Andante sereno) kent langere muzikale lijnen en lijkt in hetzelfde tempo gespeeld te worden (Allegro is een tempo-aanduiding voor snel, Andante voor gaande).

Hij verwierp Sereno's argument dat die een nog onbeschreven abelisauroïde in de lagen ontdekt had en dus Afromimus er geen kon zijn.

In 2000 groef Sereno verder materiaal op.

In 2002 stelde Sereno dat Cathayornis, iets later in 1992 benoemd en uit dezelfde lagen afkomstig, slechts een jonger synoniem was van Sinornis.

In 2005 nam Sereno deze definitie over maar voegde er de volledige soortnamen aan toe: Centrosaurus apertus en Triceratops horridus.

In 2005 wijzigde Sereno dat weer licht door ook expliciet Euhelopus zdanskyi uit te sluiten.

In 2007 stelde Sereno enkele onderscheidende kenmerken van het geslacht vast.

In de herfst van 1997 keerde Sereno terug met een team van achttien onderzoekers dat bij Gadoufaoua in centraal Niger opgravingen verrichtte.

Sereno beschouwt dit gebruik als overbodig; het heeft inderdaad weinig navolging gevonden.

Sereno beschouwt een concept Iguanodontoidea naast zijn Hadrosauriformes als overbodig.

Sereno gaf in 1992 als onderscheidende kenmerken een sabelvormig zitbeen en de sterk gekromde voetklauwen.

Sereno kon in 2000 geen onderscheidende kenmerken vaststellen en achtte het een nomen dubium.