Sergeants

Op voorwaarde dat er wel een kader is van sergeants en kapiteins e.d. die weten hoe het moet.

Drie soldaten en twee sergeants die op Twitter liepen te fantaseren.

Ik verwijs hierbij dan ook nog eens naar de ontstaansgeschiedenis van de sergeants coupe die ook ging over de rechten van de militairen.

Sluit het tuig eens op en zet er wat drill sergeants op om ze op te voeden en dank je wel Nederland te zeggen dat we hier mogen blijven.

De sergeants namen de macht in het leger en ook in het hele land over.

Daaronder ten minste 25 sergeants en vele tientallen kapiteins, kolonels en generaals, politieagenten en cipiers.

Een van mijn sergeants in dienst was er maar wat trots op).

De rest van de kreten door sergeants en korporalen is nog gewoon te horen en dat is niet niks.

Eind 1979 werd er door een aantal sergeants een militaire vakbond opgericht, de Bond voor Militair Kader (BOMIKA).

De vlam sloeg in de pan toen drie sergeants op verdenking van insubordinatie werden gearresteerd en vastgezet in het Hoofdbureau van Politie; zij konden zware straffen tegemoet zien, maar zover kwam het niet.

In de Volkskrant vertellen de sergeants een heel ander verhaal.Ze zeggen dat ze de in- en uitgangen van een Talibanbolwerk in een vallei moesten observeren.

Ik kon de rest aan hen overlaten en daar er ook een paar sergeants van de Brigade bij waren, verzocht ik hen ook de marsvaardige gevangenen mede te willen nemen, opdat onze sergeant ten spoedigste naar zijn gevechtstrein zou kunnen terugkeren.

Na de indiening van het stuk werden alle weigeraars met hun vrouwen en kinderen afgevoerd naar Koetatjane, waar er vier, Wolff, de sergeants M.J. Croes, K. Stoltz en H.F. Voss zonder vorm van proces werden doodgeschoten.

Toen hij 23 jaar oud was was hij een van de jongste Squadron Quartermaster Sergeants van het Britse leger.

Deze drie sergeants die leiding gaven aan Bomika moesten op 20 februari voor de krijgsraad verschijnen waar ze beschuldigd worden van militair oproer.

In juli 1947 hangt Etsel twee Britse sergeants op als vergelding voor deze executie.

Levin werkte het script uit tot een toneelstuk en op 20 oktober 1955 ging No Time for Sergeants naar Broadway.

Smith had in het leger de bijnaam "Smudge" (vlek) en de Sergeants' Mess (kantine) van B Squadron 50th RTR maakte in September 1943 een gedicht ter ere van hem.