Sermoen

Variaties op dit middeleeuws-Latijns gezegde bestonden in alle grote Europese talen, met als vroegste spoor een Parijs sermoen van rond 1300.

In de middeleeuwse stichtelijke literatuur nam de preek of het sermoen een belangrijke plaats in, met name de volkspreek voor de simpele ziel, de zogenaamde ‘sermo humilis’.

Op 1 november 1566 sprak hij een sermoen uit, gewijd aan het Allerheiligenfeest, voor het voltallige professorencorps van de Leuvense universiteit, in de kerk van de dominicanen.

Voor zijn vaders begrafenis schreef hij een sermoen, gepubliceerd onder de titel Dissertatio de Visione Beatifica, alsook verzen ter zijner ere.

Om dan anderzijds een sermoen te houden over het bezoedelen der ziel en de vloek der onkuisheid.

Vóór zijn prille dood hield hij al een sermoen.