Shapur in een zin

Malekeh werd verliefd op Shapur, opende 's nachts de deuren van het fort en zo wist Shapur de Arabieren te verslaan.

Na pogingen door Gordianus III in 243 Syria terug te winnen, was Valerianus I pas in 260 in staat Shapur uit Syria te verdrijven maar bij Edessa viel de keizer, die met een kleine delegatie voor onderhandelingen was gekomen, levend in handen van Shapur.

Dit was voor Shapur de aanleiding om nu zelf Armenië binnen te vallen.

Even later riep Shapur-i Shahrbaraz, de zoon van Shahrbaraz, zich uit tot sjah.

In het jaar 350 vielen de nomaden, in het bijzonder de Chionieten, Shapur II aan.

Met het oog op het dreigende militaire conflict met Julianus, profiteerde Constantius er van dat Shapur, die het niet was gelukt om in de kerngebieden van Syrië door te dringen, zich ten slotte toch had teruggetrokken.

Sjapoer, Shapur, Shapour of Sapor is een Perzische voornaam.

Volgens een legende viel de stad pas nadat de prinses Nadira, de dochter van de koning van Araba, verliefd werd op Shapur en de poorten voor hem opende.

Hij streed met volle overtuiging tegen Shapur II (309-379), koning van de Sassaniden.

Ardashir daagde hem uit tot een tweegevecht, maar zo ver kwam het niet: Shapur stierf toen er een gebouw instortte - de toedracht daarvan is niet duidelijk.

Er werd een ontmoeting met Shapur gearrangeerd om een vredesregeling met de Perzen te sluiten.

Iberië werd onder de leiding van Shapur I een Perzisch gezinde staat.

In Armenië was het tot een interne machtsstrijd gekomen, Shapur II maakt van de situatie gebruik om in 347 het land binnen te vallen.

Klein-Azië * Koning Shapur I valt Cappadocië ( Turkije ) binnen, de Perzen veroveren vele dorpen en steden.

Rond 241 begon Shapur I Romeinse gebieden binnen te vallen.

Shapur II achtervolgde zijn voormalige volgelingen, die tot het christendom waren bekeerd, tot in Hanyson, waar hij ze op een lege vlakte omsingelde.

Shapur stelde in 358 aan Constantius de eis, om de Romeinse provincies Mesopotamië en Armenië aan de Sassaniden over te laten.

Sjah Shapur II ( 309 379 ) van de Sassaniden bouwde een burcht in Qazvin en hieromheen ontstond een stad.

Even ten oosten van Bishapur ligt, hoog op een rotswand, een grot met een standbeeld van Shapur I; mogelijk is deze grot zijn graf.

Hun vader Shapur I was tolerant geweest tegenover andere religies dan het Zoroastrisme, zoals bijvoorbeeld het Manicheïsme en had daarmee de woede van de fanatieke Magi opgedaan.