Sierveren in een zin

Het verenkleed van de mannetjes heeft karakteristieke, langgerekte sierveren op de flanken en lange, draadvormige sierveren die uit de staartveren groeien.

De kruin is zwart met een zwarte kuif waarvan de sierveren gele eindranden hebben.

De sierveren bij de staart zijn leigrijs en wat minder ontwikkeld dan bij de heilige ibis.

De vogels hebben witte sierveren op de kruin en ook (meestal verborgen onder de vleugels) aan de flanken.

Verder heeft hij waaiervormige sierveren op de borst, die hij tijdens de balts kan opzetten.

Vogels die niet geschikt waren om in een kooi te houden, liet hij los en hij weigerde het verzamelen van vogels alleen voor hun sierveren die in de mode-industrie werden gebruikt.

De sierveren van de reiger waren een tijd lang in zwang als ornament op dameshoeden.

Hij showt zijn broedkleed met sierveren.

Beschrijving De vlaggendrongo is 30 cm lang en daarbij nog de 30 cm lange staart met verlengde sierveren.

Beschrijving Het mannetje van de Huonparotia is overwegend zwart gekleurd, met een geelgroen, iriserend schild op de borst en achter ieder oog drie sierveren met de vorm van een lepel met een lange steel.

Bij de hanen is de kuif wat losser omdat deze uit sierveren is opgebouwd.

De kruin is roodbruin en opvallend aan deze vogel zijn de pluizige sierveren (hoewel vaak in het bos nauwelijks zichtbaar) en de blauwe washuid rond het oog tot aan de snavelbasis.

De meest opvallende kenmerken zijn twee paar lange witte sierveren die uit de flanken (de vleugels) komen en die de vogel zelf in allerlei standen kan zetten.

Deze sierveren zijn grotendeels wit met wat bruine tinten aan de buitenzijde van de veer.

Hij hangt daarbij onderste boven aan een tak en waaiert zijn sierveren ritmisch in- en uit en laat daarbij een eigenaardig, ritmisch onderbroken zoemend geluid horen.

Hij heeft een lange zwarte snavel (waardoor hij op een hop lijkt) en aan de flanken zitten gele sierveren.

In het zomerkleed hebben volwassen ralreigers rode poten en sierveren.

Qua uiterlijk verschillen ze sterk van gierzwaluwen, door aangename kleuren (bij mannetjes iridiserende verenkleed), lange gevorkte staarten, een kuifje op de kop en sierveren rond het oog.

Verder is de snavel dunner en ontbreken soms de zwarte uiteinden aan de slagpennen en zijn de zwarte sierveren bij de staart wat minder ontwikkeld dan bij de heilige ibis.

Volwassen vogels hebben in de broedtijd kastanjekleurige sierveren op de rug.