Sifonen

Op de rug van het achterlijf van ongevleugelde vrouwtjes zitten meestal donkere vlekken en twee dwarsbalken achter de sifonen.

Beide sifonen steken als het dier actief is boven het sediment uit, op enige afstand van elkaar waardoor het gebruikte water dat het dier via de uitstroomsifo verlaat niet terecht komt in het water wat door de instroomsifo wordt opgenomen.

De sifonen zijn zeer beweeglijk en kunnen ook de bodem in de omgeving op zoek naar voedsel ( detritus en micro-organismen) aftasten.

Het dier heeft twee zeer lange sifonen (tot zo'n 25 cm lang) die van elkaar gescheiden zijn.