Silvestrov in een zin

Het vijfde lustrum van het festival wordt gevierd met een speciaal benefietconcert met muziek van de Oekraïense componist Valentin Silvestrov, een zonsopkomstconcert in natuurgebied de Onlanden, festivalcafés en andere concerten en muziekstukken.

O ja, Silvestrov is ook een leuke componist (Oekrains) naast Daan Manneke.

Uit mijn Sonos pompt het van de Oekraïense componist Silvestrov om de toch al wel intense literaire ervaring kracht bij te zetten.

Overpeinzing is een titel die wel op een groot deel van de composities van Silvestrov betrekking kan hebben.

Silvestrov heeft zowat in alle genres gecomponeerd, maar tot nu toe geen opera.

Silvestrov is geboren toen Oekraïne zeer armoedig was.

Silvestrov refereert aan het jaar 1939, toen Hitler en zijn minister Von Ribbentrop een niet-aanvalspact sloten met Stalin.

De specialiteit van dit koor ligt bij de Oekraïense koormuziek, zoals het stuk van Valentyn Silvestrov, dat voor de pauze werd gezongen.

Silvestrov eert met deze compositie de moed die Eicher heeft getoond door “dit soort” composities uit te geven; ECM heeft daarin een voortrekkersrol.

Silvestrov had er daarvan ook een paar en heeft deze uiteindelijk verwerkt voor de Bagatellen voor piano solo.

De compositie maakt deel uit van een serie werken die Silvestrov schreef op basis van compositiefragmenten, die niet via officiële weg waren uitgegeven, maar als een papiersnipper of anderszins hebben overleefd.

De stijl is echter zo anders dan het andere werk, dat men beter Pärt- of Silvestrov-liefhebbers had kunnen inschakelen.

Een bijkomende moeilijkheid was dat Schnittke aan het eind van zijn leven zijn stijl van componeren drastisch begon wijzigen; hij neeg veel meer naar de stijlen, die Arvo Pärt en Valentin Silvestrov hanteerden.