Simplicius in een zin

Simplicius wordt de page van de gouverneur en al snel blijkt dat de vermoedelijke wees Simplicius het neefje van de gouverneur is en wel als kind van de zus en schoonbroer van de gouverneur.

Blijkens bijvoorbeeld fragment B71, geciteerd door Simplicius, De caelo, 529, 28. Daarbij komt dat de huidige wereld toenemende Strijd bevat, en de mens heeft daarmee te leren leven.

In de herfst komen er echter weer troepen op zijn boerderij en deze nemen Simplicius gevangen.

Op aanraden van een van de vrouwelijke knechten vlucht Simplicius weg van de boerderij het woud in.

Broeder Simplicius zou jongens in de jaren '60 behandelen vanwege schraalheid en eczeem en hen tijdens die behandelingen aanranden.

Daar werpt hij stenen in het water, wat dan weer tot gevolg heeft dat Simplicius de Koning van de Watergeesten heeft opgeroepen.

Graaf Johan II van Henneberg, de 62e Abt van Fulda, heeft in 1492 in Fulda een Ridderorde onder de naam Orde van Sint Simplicius gesticht.

Het grote Aristotelescommentaar van Simplicius (ongeveer 550) geldt als de laatste belangrijke prestatie van de antieke filosofie.

Op een dag tijdens het hoeden van de schapen lokt de 10-jarige Simplicius met zijn doedelzak een groep soldaten die in het nabijgelegen bos verdwaald zijn.

Volgens Simplicius week hij hier van Parmenides af toen hij onderscheid maakte tussen het zijnde en het absoluut zijnde.

Dat is althans wat de neoplatonist Simplicius van Cilicië ruim acht eeuwen later vertelt, er op gezag van Porphyrius aan toevoegend dat de Babylonische observaties 31.000 jaar besloegen.

De schipper is echter zo verslaafd aan de palmwijn dat hij zich letterlijk dooddrinkt en Simplicius weer alleen komt te staan.

Het edict wordt door paus Simplicius verworpen.

Het leven aan het hof is voor Simplicius totaal anders dan dan in de kluizenaarshut; hij vindt het nogal huichelachtig, maar zelf kent hij ook weinig van de hoofse zeden en gebruiken.

In de 6e eeuw schreef Simplicius er een commentaar bij en twee christelijke auteurs, Nilus (5e eeuw) en een anonieme schrijver, pasten het in een geparafraseerde versie aan voor christenen.

Op aanraden van één van de vrouwelijke knechten vlucht Simplicius weg van de boerderij het woud in.

Simplicius ziet deze kluizenaar dan inmiddels als zijn echte vader.

Voordat de katholieke troepen Maagdenburg binnenvallen, kan Simplicius met de hulp van Ulrich vluchten.

Werk Simplicius vernoemt een Commentaar op de categorieën van Aristoteles die Maximus zou hebben geschreven.