Sinaiticus

Tussen deze fragmenten vond men twaalf bladen van het Oude Testament van de Codex Sinaiticus Huidige verblijfplaatsen De Codex Sinaiticus is nu gesplitst in vier ongelijke delen.

De Codex Sinaiticus heeft een sterke neiging tot "íotacisme", dat niet gecorrigeerd is.

Men weet weinig over de vroegste geschiedenis van de Codex Sinaiticus.

Uit de inhoud van de Codex Sinaiticus is een theologische controverse ontstaan.

Het project gaat uit van de British Library De Codex Sinaiticus werd tussen 330 en 350 samengesteld door monniken van het Sint-Catharinaklooster op de berg Sinaï in Egypte.

Een opmerkelijk voorbeeld van overeenkomst tussen de tekst van Codex Sinaiticus en Codex Vaticanus is het ontbreken van het woord 'ΕΙΚΗ' ('zonder reden') in Matteüs 5:22.

Scrivener publiceerde de tekst van de Codex Sinaiticus en de Textus receptus in één boek in kolommen naast elkaar waardoor de verschillen en overeenkomsten van de beide tekstvarianten duidelijk naar voren kwamen.

De Codex Sinaiticus blijkt een van de oudste exemplaren van de perkament-codex zijn.

De Codex Sinaiticus en de Codex Vaticanus zijn zeer betrouwbare handschriften uit de vierde eeuw.

Het stemt vaak in met de Codex Sinaiticus maar de verschillen zijn het opmerken waard.

In de handschriften die tot de 7e eeuw in Egypte circuleerden, de Alexandrijnse tekstfamilie, zoals de codex Sinaiticus en de Codex Vaticanus is de variatie minder groot.

Vanaf 24 juli 2008 was een deel van de Codex Sinaiticus online te lezen.