Singhen

Weliswaar, schrijft Datheen, zijn er mensen die zeggen dat er in deze tijd meer aanleiding is tot suchten ende weenen, dan tot singhen.

Doe ic versach dat scone cruut In den boemgardekijn, Ende ic verhoorde dat suete gheluut Van den magheden fijn, Doe verblide dat herte mijn, Dat ic moeste singhen na: Harba lori fa, harba harba lori fa, Harba lori fa!