Sjarov in een zin

Sjarov werd met het team viermaal wereldkampioen.

Dat deed Ton Lutz overigens wel met de onontbeerlijke steun van de schilderachtige Russische maestro en vakman Pjotr Sjarov, wiens eerste en belangrijkste leerling hij was.

Van regisseurs Han Bentz van den Berg en Pjotr Sjarov (Rusland) leerde ze hoe ze emotie in vorm kon vertalen.

De eerste was nog geheel gemaakt in de stijl en de sfeer van de in dat jaar overleden Russische theatermaker Pjotr Sjarov, die na de oorlog vrijwel alle Tsjechov-teksten in Nederland regisseerde.

Het stokje van Sjarov is uiteindelijk doorgegeven en opgepakt door grote zonen van het Nederlandse toneel, zoals Ton Lutz en Erik Vos.

Vanaf 1947 ensceneerde Sjarov ruim twintig jaar ononderbroken in Nederland, hij werkte voor alle grote toneelensembles en met alle grote acteurs en actrices.

Waar staat hij, als oud-toneelrecensent, eigenlijk in de onlangs in zijn Parool andermaal aangezwengelde discussie over wat de voorkeur verdient: de traditionele samovar van Peter Sjarov of de postmoderne gehaktmolen van Gerardjan Reinders?

Het was overigens een regie van Pjotr Sjarov, de legendarische Rus die vanaf 1947 in Nederland alle Russen regisseerde.

Sjarov vond de Nederlandse acteurs (naast de Weense) ideale Tsjechov-vertolkers.

Het onvermogen om een troep acteurs te begeleiden, zoals de dirigent dat doet voor een orkest (de bekende dirigent Toscanini vergeleek Sjarov-voorstellingen in Italië consequent met symphonieën).

Ivanov/Sjarov pakt een sigaret uit zijn koker.

Sjarov dribbelt zoekend rond de tafel.

In het voorjaar van dat jaar is de Rus Pjotr Sjarov overleden, de man die een kleine veertig jaar binnen de Nederlandse 'traditie' in het spelen van Tsjechov de inlevende, invoelende toon heeft gezet.

Actrice Sigrid Koetse slaat in de documentaire van Hans Keller over Sjarov de spijker op zijn kop wanneer ze zegt: 'Je speelde niet in een enscenering van Sjarof, je wóónde erin.

Lijst van algemeen-secretarissen van de Communistische Partij van de Oezbeekse SSR Van de leiders van de Oezbeekse SSR was Sjarov Rasjidov de belangrijkste.

Dat het dier, zoals Sjarov meende, een fenestra antorbitalis had en ook een zijdelingse opening in de onderkaak, zou erop wijzen dat het tot de Archosauriformes behoort.

De geslachtsnaam betekent "smerigheid" of "canaille" in het Latijn ; Sjarov gebruikte dat als vertaling voor het Russische njetsjist, "boze geest".

Naamgeving De soort werd in 1971 benoemd en beschreven door de Russische paleontoloog Alexandr Sjarov als Podopteryx mirabilis.

Sjarov suggereerde dat het dier nauw verwant was aan de pterosauriërs en een soort voorloperfase van deze vliegende reptielen vertegenwoordigde.