Sjostakovitsj

In 1984 is deze compositie van Dmitri Sjostakovitsj (sr) opgenomen onder leiding van zoon Maxim Sjostakovitsj met als solist pianist Dmitri Sjostakovitsj jr.

In de finale van de tiende symfonie wordt tegenover het Stalin-thema Sjostakovitsj' muzikale anagram D-Es-C-H gepresenteerd, dat halsstarrig in verschillende instrumentaties wordt herhaald met een voor Sjostakovitsj typerende brutaliteit.

Sjostakovitsj' Vijfde symfonie begint ook met een motto, en in tegenstelling tot Bruch weet Sjostakovitsj daar bijzonder goed raad mee.

De collaborerende Sjostakovitsj – en collaboratie was het, op grote schaal en soms vol overtuiging – en Sjostakovitsj de stille verachter van het regime kunnen niet van elkaar gescheiden worden.

De gevolgen van de officiële hetze tegen Sjostakovitsj, Prokofjev en andere beschimpte 'formalisten' in 1948 maakte hij als persoonlijke vriend van Sjostakovitsj van nabij mee.

Geschiedenis Gedurende zijn gehele leven heeft Sjostakovitsj pianocomposities geschreven voor de muzikale opleiding van zijn dochter Galya en zijn zoon Maxim Sjostakovitsj.

In de finale van de symfonie wordt tegenover het Stalin-thema Sjostakovitsj' muzikale anagram D-Es-C-H gepresenteerd, dat halsstarrig in verschillende instrumentaties wordt herhaald met een voor Sjostakovitsj typerende brutaliteit.

Lev Lebedinsky, een vriend van Sjostakovitsj zei dat Sjostakovitsj na het schrijven van het werk zelfmoord wilde plegen.

De gedachte aan transformatie en dit gebouw deden ons allebei meteen denken aan Sjostakovitsj.

Het echtpaar Raskatov is goed bevriend met de 88-jarige mevrouw Sjostakovitsj.

Rachmaninov bijvoorbeeld, of zijn landgenoten Prokofjev en Sjostakovitsj.

Wat ik vond van Prokofjev en Sjostakovitsj?, wilde hij als eerste weten.

Wie donderdag voor aanvang door de foyers liep, hoorde pianist Alexander Melnikov in de antichambre nog wel tot het allerlaatste moment studeren op Sjostakovitsj’ – mét nijdig tikkende metronoom op de achtergrond.

Helemaal op het einde van de aflevering speelt Ashkenazy een stukje muziek: de ‘fuga in c-klein’, uit de 24 Preludes en fuga’s van Dmitri Sjostakovitsj.

Nu vraagt hij nog meer van zichzelf én het publiek: 150 minuten Sjostakovitsj.

Dimitri Sjostakovitsj en Leonard Bernstein komen bij voorbeeld niet aan bod: die waren niet vernieuwend.

Is het louterend of gekmakend om in twee dagen de strijkkwartetten van Dmitri Sjostakovitsj te beluisteren?

Rijp voor de psychiater of niet na twee dagen alle Sjostakovitsj-kwartetten?

Dirigent Valery Gergiev wijst zijn gehoor eerder een behaaglijke dan een spannende weg door Sjostakovitsj.

Deel (2) is het deel dat het sterkst aan de net afgelopen oorlog doet denken met zijn droeve klanken (Sjostakovitsj is hier overheersend aanwezig, maar Duke mist diens scherpte).