Slowly

Reportage van Peel Slowly and See, met fragmenten van HOWRAH, Roosbeef en Yin Yin en interviews met medeorganisator Mark Siera, zanger Cees Appeldoorn van HOWRAH en publiek.

Een tijdje geleden zag ik de documentaire ‘Now Something is Slowly Changing’ van Menna Laura Meijer.

Aan Nederlandse zijde sprong ‘Now something is slowly changing’ eruit.

Deze man moet absoluut achter tralies… en Trump is sinds bijna twee jaar ook – slowly but surely – de grote vissen daar te krijgen, ook deze enorm machtige man.

Ze brengen 'Slowly', een nummer dat Lien schreef voor haar zoontje, maar bij de mannen is het 'volledig ontspoord'.

Twee avonden, zes locaties, tien podia en ongeveer dertig optredens, daarmee is de 2024-editie van muziekfestival Peel Slowly and See groter dan ooit.

Op een korte prelude volgen een scherzo-achtig allegretto Andante moderato con moto en een blijkbaar plechtige finale, Very slowly, Largo maestoso Een rondleiding door de van Charles Ives (1874-1954) zou moeten beginnen met het derde deel.

In de wandelgangen wordt Peel Slowly And See al voorzichtig ‘het South by Southwest van Leiden’ genoemd.

In Duitsland is Slowly Sideways een begrip, werkelijk duizenden mensen bezoeken de evenementen waar deze klassiekers deelnemen.

De zogenaamde Slowly Sideways, opgericht door autosport fotograaf Reinhard Klein, brengt een aantal keer per jaar verschillende Groep B auto's bij elkaar om op snelheid deel te nemen aan rally's, buiten het officiële klassement.

Het daaropvolgende nummer Sinking Slowly combineert ambient en downtempo onder een industriële hiphopdrumloop.