Sluter in een zin

Claus Sluter De monumentale ingang van de kapel wordt toegeschreven aan Drouet de Dammartin, maar bij het beeld van de Maagd met Kind op de middenpilaar wordt ook aan Jean de Marville en Claus Sluter gedacht.

Bij de aankoop van het beeld afgelopen voorjaar wist het museum nog niet dat het gemaakt was door Sluter.

Het Rijksmuseum in Amsterdam heeft een sculptuur bemachtigd van Claus Sluter (ca. 1384-1482).

Omstreeks 1900 zagen kunsthistorici het vernieuwende realisme van Sluter als het begin van een typisch Nederlandse kunst, die zou culmineren in de zeventiende-eeuwse schilderkunst – in het bijzonder.

Voor hem maakte hij drie hoofdwerken, die tot nu toe de enige zekere werken van Sluter waren.

De belangrijkste werken van Sluter bevinden zich in Dijon.

Het portaal van de kloosterkerk was getooid met beeldhouwwerk van Sluter en op de overdekte binnenplaats bevond zich de Mozesput, die eruitzag als een kruisigingsgroep en symbool stond voor het leven.

Maelwael werkte veel samen met Sluter en je ziet aan de Grote ronde Pietà hoe hij de beweeglijkheid en ruimtelijkheid van de beelden probeert te vangen in verf.

Om de allermooiste pleurants ter wereld te bekijken moet je natuurlijk naar het beroemde grafmonument van Philips de Stoute (1404) in Dijon, meesterwerk van Claus Sluter en Jean de Marville, dat een reis naar Bourgondië waard is.

Drie beelden zijn pas na de dood van Sluter (1406) gereedgekomen.

Deze waren zo bekend dat Filips de Stoute zijn eigen kunstenaars Claus Sluter en Jean de Beaumetz naar Mehun stuurde om de werken te bestuderen.

Het wordt gezien als één van de belangrijkste werken van Sluter, een gotisch kunstenaar die reeds veel aandacht had voor realisme en plasticiteit.

Hij maakte het eerste ontwerp van de graftombe van de hertog, maar door zijn dood in 1389 heeft hij nauwelijks bijgedragen aan de uitvoering van het werk; Claus Sluter en Claus van de Werve voltooiden het.

Na goedkeuring door een commissie waarvan ook Claus Sluter deel uitmaakte werden ze uiteindelijk in 1399 geplaatst.

Toen Sluter stierf waren pas twee van de veertig pleuranten gereed.

Van de Werve ging door op de reeds door Sluter ingeslagen weg die een reactie was op de statige ingetogen laatgotische internationale stijl.