Smetvrees

Leven met smetvrees Een leven met smetvrees is een leven vol inspanning.

Mijn moeder was ook zo... altijd schoonmaken, last van smetvrees.

Persoonlijk heb ik smetvrees, dus kontebonkers komen er bij mij niet in.

Volgens mij hebben ze een beetje smetvrees.

Bij zulke opzwepende concerten in de tenten werden de smetvrees en agorafobie waarmee corona ons na twee jaar leek te hebben opgezadeld, vakkundig naar de vuilbak verwezen.

De bovenstaande foto zet mijn smetvrees op scherp.

Ga toch fietsen met je smetvrees.

Nou niet bepaald een paradijs voor tere zieltjes met smetvrees dus.

Ondanks mijn smetvrees moest ik lachen.

Aan het begin van de coronacrisis kwam ik een artikel van Arnon Grunberg tegen – ik weet niet meer waar, maar dat doet er nu niet toe – en het had de titel ‘In tijden van smetvrees’.

Als ik geen smetvrees had, graag naakte mannen zag en iets tactieler was aangelegd, dan was ik vast ook een Truus geworden.

Bedwantsen, zilvervisjes, plakkerige deurklinken en schimmelvoegen zijn de ergste nachtmerrie voor mensen met smetvrees.

Dit is een zaligheid voor mensen die leiden aan smetvrees, introverte en mensen met pleinvrees.

Het is dezelfde smetvrees als bij andere ontvlambare thema’s, zoals immigratie.

Het nieuwe normaal in de smetvrees samenleving vind dus doorgang in het najaar, en dat vaccin is niets minder dan een wassen neus gebleken.

Nee, ik heb geen smetvrees, maar op de een of andere manier voel ik dan een intense behoefte om een geestdodend klusje te doen, zoals de vloer vegen of hoedjes van papier knippen.

Smetvrees is een ziekte maar de overheid heeft het tot beleid gemaakt.

Voor de echte luieriken zonder smetvrees heeft Van Essen nog een tip: leg de grillplaat een nacht in het gras.

Zal wel FvD smetvrees zijn.

Als ik altijd braaf mijn boodschappenkarretje schoonmaak bij de super doe ik dat nog steeds niet zozeer uit smetvrees voor mezelf maar eerder voor degene die wel bang is dat ie corona krijgt en daardoor zal sterven.