Soloklassen

Dat bleek in 1958 ook zo te zijn: het merk won alle wereldtitels in de soloklassen, inclusief de constructeurstitels.

Föll reed tegen de zin van Camathias ook in een aantal soloklassen en verongelukte tijdens de 125cc-training in Assen op 26 juni.

MV Agusta won trouwens alle soloklassen met bijbehorende constructeurstitels en was dus acht keer wereldkampioen.

MV werd weer wereldkampioen in alle soloklassen, maar aan het einde van het seizoen beëndigde John Surtees zijn carrière om die verder de zetten als autocoureur.

Uiteindelijk eindigde MV Agusta het wereldkampioenschap met liefst acht wereldtitels: het won alle soloklassen en de bijbehorende constructeurstitels.

De organisatie liet alle (vijf) soloklassen starten en daarom begon het programma al om 10 uur 's ochtends met de 50cc-race.

In 1960 startte Brown in alle soloklassen.

Tijdens de Grand Prix van Frankrijk won Hailwood beide soloklassen, als eerste de 250cc race.

Toen het seizoen van start ging bleek Honda in alle soloklassen sterk voor de dag te komen, maar in eerste instantie was het in de 500cc-klasse niet Hailwood, maar Redman die de beste resultaten boekte.

Toen het seizoen van start ging bleek Honda in alle soloklassen sterk voor de dag te komen, maar in eerste instantie was het in de 500cc klasse niet Mike Hailwood, maar Jim Redman die de beste resultaten boekte.

Vanaf 1973 kreeg de Isle of Man TT te maken met een boycot van alle topcoureurs in de soloklassen.