Sonnets

Benjamin Britten en de Holy Sonnets In 1945 zette de componist Benjamin Britten negen van de negentien Holy Sonnets op muziek.

Samen met de liefdesgedichten werden de eerste zeventien Holy sonnets in 1633 gepubliceerd in de collectie Love Songs and Sonnets, een paar jaar na de dood van John Donne.

Santayana begon zijn loopbaan als schrijver van lucide, beschouwende gedichten: Sonnets and Other Verses (1894).

Met name 'Trois sonnets spirituels' kreeg een zeer fraaie en indringende vertolking.

De eerste 17 ervan worden tot de procreation sonnets gerekend.

De groep met negentien "Holy Sonnets" maakt daar het grootste deel van uit, samen met een andere groep van zeven bij elkaar horende gedichten die "La Corona" wordt genoemd.

In de Holy Sonnets mediteert John Donne vaak over de aan elkaar tegengestelde krachten van begeerte en spirituele liefde, waarbij hij ook de aardse, zinnelijke liefde wil verheffen.

Volgens David West in Shakespeare's Sonnets is deze breuk zorgvuldig geregisseerd: in sonnetten 1 tot 17 slooft de spreker zich uit om de jongeman te overladen met lof, en die lof verandert geleidelijk in liefde.

De Rival Poet sonnets is een reeks gedichten in Shakespeares sonnetten waarin een rivaliserende dichter wordt opgevoerd.

Deze uitgave was ook opmerkelijk doordat het de eerste opname was van de Sonnets from the Portuguese van Libby Larsen.

Fair Youth sonnets verwijst naar de naamloze jongeman aan wie sonnetten 1-126 uit Shakespeares sonnetten zijn gericht.

Het laatste deel valt samen met zijn latere orthodoxere jaren, toen hij werken schreef zoals The Excursion en Ecclesiastical Sonnets.

In 1900 illustreerde Alice Pike de gedichtenbundel Quelques Portraits-Sonnets de Femmes van haar dochter Natalie.

Sonnet 9 behoort tot wat nu de 17 procreation sonnets Procreation: voortplanting wordt genoemd.

Zo wijken de verschillende manuscripten die er van de " Holy Sonnets " bestaan onderling nogal af in de manier waarop zij de sonnetten nummeren of de reeksen waarin zij de sonnetten plaatsen.