Soutine in een zin

Over de manier waarop Soutine een Rembrandt benaderde, wordt door Kikoïne gezegd dat Soutine aangeslopen kwam, en vervolgens in een soort angstige bewondering tijdenlang stokstijf bleef staan.

Er was een klik en Zborowski besloot om Soutine een dagelijkse toelage van vijf francs toe te kennen – dat was net genoeg om in leven te blijven – in ruil voor het exclusieve recht op al het werk.

Of het nu haringen waren of dode runderen: alles wat de Frans-Joodse schilder Chaïm Soutine vastlegde kreeg een tijdloze ziel.

Op het atelier van Soutine hing dagenlang een karkas.

Critici van Soutine noemen deze periode ongecontroleerd en chaotisch, maar gaan daarbij voorbij aan het feit dat de schilder zijn indeling zeer minutieus uitkoos.

Joden werden in die tijd met de nek aangekeken, en de onderwerpkeuze van Soutine laat dit duidelijk merken: droeve eenzame mensen zitten als verstilde wezens opgesloten in een ruimte en kijken de toeschouwer meestal terloops naargeestig aan.

Weer een jaar later, in 1937, ontmoet Soutine Gerda Groth, een uit Duitsland gevluchte jodin, die met hem gaat samenwonen.

Chaim Soutine en Francis Bacon deden dat met opgehangen, opengesperde kadavers.

Liftend ging hij naar het Stedelijk om daar Picasso te zien en de Geslachte os van Soutine – alles om de benauwenis van het Oostblok uit zijn kop te wassen.

De stenen trap van de buren was nog door Soutine op het doek gezet.

Deze gouden duif werd in de jaren twintig regelmatig bezocht door kunstenaars als Picasso, Soutine, Modigliani en Signac.

Aanvankelijk schilderde hij landschappen en stillevens, maar ontwikkelde een eigen stijl met expressionistische invloeden, vooral geënt op Soutine en Kokoschka.

Als gevolg van zijn verwondingen moest Soutine enige tijd het ziekenhuis in, hetgeen hem een schadevergoeding van 25 roebel van de kleermaker oplevert.

Hij zorgt er ook voor dat Zborowski interesse krijgt in Soutines werk, zodat Soutine enige financiële armslag krijgt.

In 1920 wordt Soutine hevig geschokt door de dood van Modigliani.

Zijn stijl van werken evolueerde van het expressionisme à la Soutine naar Cobra.

Enkele weken later wordt er op een veiling in Buenos Aires wel een zwaar gevernist schilderij van Soutine aangeboden, dat exact overeenkomt met de tatoeage die Drioli op zijn rug had.

Hoewel Soutine rond 1922 bekend werd, tegelijk met "vooruitstrevende" stromingen als het uit Dada voortgekomen surrealisme en de acceptatie van kubisme bij het grote publiek, is hij gek genoeg niet verder beïnvloed door deze stromingen.

Ze poseerde niet alleen voor Modigliani, maar ook voor Chaïm Soutine en uiteraard Foujita, die beiden tot Modigliani's vriendenkring behoorden.

Zijn ouders zagen hem het liefst als ambachtsman, maar al gauw werd duidelijk dat Soutine liever wil schilderen, wat voor enige problemen zorgt, aangezien het voor joden verboden is om mensen af te beelden.