Spacs

Een aantal SPACs heeft terugbetaald na aftrek van – soms fors oplopende – kosten en een aantal SPACs heeft de deadline verzet, soms met gedeeltelijke terugbetaling aan aandeelhouders.

SPACs dragen weinig bij aan een positiever beeld, want het aantal ‘de-SPACs’ - werkelijke noteringen na overname – is gering.

Aan Euronext Amsterdam kreeg de laatste jaren een flink aantal SPACs een beursnotering.

Een vergelijkbaar beeld is te zien in de VS, blijkens een in Harvard Business Review (HBR): onderzoekers stelden vast dat de oprichters van SPACs hun zakken vulden, maar de investeerders allerminst.

Veel van de bestaande beurshulzen slagen er intussen niet in een prooi te vinden: sinds begin januari werden ruim zeventig spacs opgeheven, samen goed voor een inleg van bijna 20 miljard euro.

Zijn hiermee de hoogdagen van de spacs geteld?

Afgelopen jaar zijn talloze bedrijfjes naar de beurs gegaan met behulp van special acquisition verhicles ofwel Spacs.

De stevige koersstijgingen van cryptomunten, beleggen met geleend geld en de opkomst van spacs zijn aanwijzingen van groeiende speculatiezucht.

Er is ook kritiek op spacs.

Na een stormachtige rit afgelopen jaren op de beurs met ’spacs’, de lege beurshulzen met geld die een bedrijf voor overname zoeken, neemt het aantal noteringen de laatste maanden af.

Ook in Amsterdam zijn een aantal spacs genoteerd.

Spacs zoals NextGen zijn in feite bedrijven zonder activiteiten maar met beursnotering, waarmee geld wordt opgehaald om veelbelovende bedrijven over te nemen.

Voor grote beleggers zijn spacs of blanco-chequebedrijven een rage.

Zijn SPACs iets nieuws?