Spilliaert

Als tegenhanger van de dames hangen er dertien zelfportretten, waarin Spilliaert zichzelf volgt van jonge kunstenaar tot vermoeide grijsaard.

Denken staat, volgens Spilliaert, boven het verzamelen van kennis.

Die twee laatste en dan zeker Munch hebben sporen nagelaten bij Spilliaert.

Titels als geven aan dat Spilliaert aansluit bij het symbolisme.

Dat heeft minister-president en minister van Cultuur Jan Jambon (N-VA) vanavond gezegd tijdens de opening van de Spilliaert-tentoonstelling in de Royal Academy in Londen.

Een meer uitgebreide bespreking kwam er op 5 december 1909 in Le Carillon door de Franse auteur François Jollivet-Castelot waarin hij Spilliaert “een nog onbekende, maar zeer grote kunstenaar” noemde.

In 1920 kwam Spilliaert opnieuw in contact met Permeke en liet zich opnieuw inspireren door het vissersleven.

In 1944 organiseerde het Paleis voor Schone Kunsten de grote Spilliaert-expositie, te Brussel.

Journalist bij De Morgen, Erik Rinckhout, vergeleek hun werk met Léon Spilliaert, Xavier Mellery, Maurice Gilliams en Dégas.

Spilliaert had al in zijn jeugd veel gelezen.

Spilliaert moest nog meerdere aanbiedingen afslaan.

Spilliaert wandelde veel langs de kade, de zeedijk, het verlaten strand en, gekweld door slapeloosheid, het liefst 's avonds of in de vroege ochtend.

De zaaltekst verklaart het aan de hand van de verbeterde omstandigheden voor Spilliaert: hij trouwt en krijgt een dochter.

Le Sculpteur de masques werd in datzelfde jaar gepubliceerd door de Brusselse uitgever Edmond Deman (1857-1918), maar het ontwerp van Spilliaert kon hem niet bekoren, waardoor de illustratieopdracht nooit werd uitgevoerd.

Op zijn zelfportret uit 1907 beeldt Spilliaert zichzelf af met een bleke huid, en priemende ogen.

Ze wijst erop dat zowel Ensor als Spilliaert het licht beminde, maar de eerste meer het daglicht en de tweede meer.

Acht werken van Léon Spilliaert zijn beschermd en komen op de Topstukkenlijst.

Joost Zwagerman bekeek het schilderij biografisch: het is bekend dat Spilliaert een zwakke gezondheid had en aan slapeloosheid leed, waardoor het verleidelijk wordt om het blauw van de teil met stille, nachtelijke onrust gelijk te stellen.

Léon Spilliaert is bekend om zijn sombere doeken, van de dijk, de zee en de haven van Oostende.

BERCHMANS “Le rêve de Fiffette” *RAMAH “Les Belles dames” In de beredeneerde oeuvrecatalogus van het grafisch oeuvre van Leon Spilliaert door Xavier Tricot draagt “Plaisirs d’Hiver” het nr. 18 Exemplaren *Oostende, Mu.