Spiraalarmen in een zin

De Sombreronevel Spiraalarmen De spiraalarmen van dit type melkwegstelsel echter bestaat voornamelijk uit zogenaamde Populatie I sterren.

De spiraalarmen van een balkspiraalstelsel komen niet uit het centrum, maar vanuit de balk.

Zo dachten ze dat de aanwezigheid van een enorme planeet ervoor zou zorgen dat de schijf spiraalarmen zou krijgen (zie ook de afbeelding hieronder).

Hubble heeft met name de oude rode sterren nabij het hart van Messier 74 en de jongere blauwere sterren in de spiraalarmen goed weten vast te leggen.

Webbs scherpe blik onthult bijvoorbeeld de delicate filamenten van gas en stof in de grandioze spiraalarmen van Messier 74, die vanuit het midden van het beeld naar buiten kronkelen.

Het gaat om een groepje jonge sterren en gaswolken die, vergelijkbaar met een splinter in een houten plank, uit één van de spiraalarmen steken.

Op deze reeds vervaardigde beelden ontdekten onderzoekers namelijk twee spiraalarmen van gas in de nabijheid van de ster, die zich in het hart van de schijf bevinden.

Aan de beide zijden van de balk ontspringen de spiraalarmen.

Dat is eerder uitzonderlijk, omdat het ontstaangebied van sterren zich meestal in de spiraalarmen bevindt.

Het centrale deel draagt drie ruggen resp. spiraalarmen die aan elkaar zijn gehaakt en 90 ° rechtsom zijn teruggedraaid.

Zo heeft de Driehoeksnevel geen heldere centrale verdikking (ook wel bulge genoemd) Daarnaast mist het de ‘balk’ die de spiraalarmen van bijvoorbeeld de Melkweg aan het centrum lijkt te verbinden.

Onderzoekers hopen meer te weten te komen over de connectie tussen stervorming en grote structuren, zoals spiraalarmen.

Onderzoekers keken naar de afwezigheid van zware elementen in sterren in de spiraalarmen en vergeleken die met sterren in de halo.

Wanneer ons zonnestelsel door een van de zogeheten spiraalarmen van het Melkwegstelsel reist, ontvangt het aanzienlijk meer kosmische straling dan tijdens tussenliggende perioden.

Dit betekent dat we de structuur van het sterrenstelsel of de vorm van de spiraalarmen niet kunnen zien.

Mogelijke verklaringen waren tot nu toe een dubbelster van onze zon en een verhoogd risico op kometen, omdat we ons in een van de spiraalarmen van de Melkweg bevinden.

Als je goed kijkt, kun je de spiraalarmen ontdekken.

Dit type sterrenstelsel wordt gekenmerkt door een stoffige, vlekkerige schijf waarin de spiraalarmen niet scherp gedefinieerd zijn.

Een eerdere opname van Hubble, vrijgegeven in 2020, toonde al het verbluffende detail van NGC 5643, inclusief de spiraalarmen en de centrale kern.

Het beeld benadrukt de structuur van de spiraalarmen en de centrale kern, waarbij ook het verleden van het sterrenstelsel wordt gereflecteerd, zoals een eerdere supernova-explosie.