Splitsingspunt

Drusus was een Romeinse veldheer, en hij liet bij het splitsingspunt van de Rijn en de Waal een dam (de Drususdam) aanleggen.

Al te gemakkelijk werd steeds aangenomen dat die aan het splitsingspunt moest liggen, zoals in de latere waterbouwkunde gebruikelijk was.

De financiers (met name dus Rijnland en Delfland) zagen dat niet zitten en hadden een grote voorkeur om bij hoogwater kombergingsgebieden net stroomopwaarts van het splitsingspunt van Rijn en Waal onder water te zetten.

Een dam op 4 à 5 km van het splitsingspunt had ook het voordeel dat hij beter te verdedigen was tegen overvallen vanaf de overzijde van de Rijn.

In de 20e eeuw namen historici vrij algemeen aan dat Drusus een dam of krib op het splitsingspunt had gelegd, waardoor de Nederrijn was vergroot en de Drususgracht van voldoende water werd voorzien.

Het Splitsingspunt Pannerden, daar waar de Bovenrijn zich splitst in de Waal (links) en het Pannerdensch kanaal (rechts).