Spookschip

Dat was volgens de autoriteiten het veiligste gebied om het ‘spookschip’ te laten zinken.

In het onderzoek komt naar voren dat een Russisch “spookschip”, vermomd als civiel schip, zich verdacht gedroeg rondom kritieke Europese infrastructuur in de Noordzee.

Zelf is hij op zijn stoep een plastic kraai op een spookschip van een metertje of zes aan het monteren.

Bijvoorbeeld het verhaal over het spookschip De Vliegende Hollander.

Een tijdlang waren ze de enige bewoners, twee kapiteins op een spookschip, uitkijkend over het zandgat dat een stadsplas was geworden.

Als Philip Schriften vergeeft voor alles wat hij heeft gedaan stopt het spookschip en kan Philip zijn vader het sieraad geven.

Als spookschip moet het volgens de overlevering voor eeuwig in de buurt van Kaap de Goede Hoop rondvaren.

Dan zien ze een ander schip en ook deze probeert het spookschip in handen te krijgen.

De kapitein van het spookschip, de Hollander, is voor zijn godslastering veroordeeld om voor eeuwig rusteloos over de zeeën te zwerven.

Een ontmoeting met het spookschip zou ongeluk en verderf brengen.

Een spookschip verschijnt op de achtergrond en wordt door de storm tegen Dalands schip geblazen.

Het spookschip verdwijnt, en Senta en de Hollander stijgen op naar de hemel.

Het spookschip vergaat en alle leden en Philip met zijn vader zakken in de zee en stijgen op naar de hemel.

Ze zijn op zoek naar een verlaten spookschip dat is gesignaleerd.

Een bloedige witte albatros vliegt hierin constant boven het spookschip.

Om te begrijpen waarom dit schip bekendstaat als een spookschip, is een kleine duik in de geschiedenis nodig.

Eerst was er Marryats roman ”Phantom Ship” (Spookschip).

Het verhaal is gebaseerd op het verhaal van de Vliegende Hollander en begint met een kleine theatervoorstelling aan boord van een schip dat het spookschip voor de eerste keer ontwaart in de mist.

Zo reageerde Frontex, het Europees agentschap voor grensbewaking, op het nieuws dat opnieuw een ‘spookschip’ met honderden vluchtelingen onderweg was op de Middellandse Zee.

Of het nu is van Herman Melville (1851), het spookschip van Coleridge’s (1798) of een van de schilderingen van Caspar David Friedrich, de zee was en bleef, ondanks de schijnbare beheersing, grillig en spannend.