Sporangia in een zin

Andere soorten als Z. myretonianum werden niet in de volgorde geplaatst, omdat ze geen terminale sporangia hadden.

C. pertoni, C. paranensis en C. banksii lijken allemaal relatief op elkaar met platte, trompetvormige sporangia.

De kegels met de sporangia zijn eenslachtig.

De oorspronkelijke vorm van de sporangia is onduidelijk vanwege het slechte behoud.

De sporangia staan in losse kolven in twee rijen aan de uiteinden van de takken.

De sporangia zijn van gelijke grootte; dit heet isosporangiaat.

De vrijgemaakte sporangia kunnen op hun beurt ofwel direct ontkiemen met een kiembuis of beginnen met het produceren van biflagellate beweeglijke zoösporen.

Een aantal van zulke amoeben vormt een secundair plasmodium met wederom meerdere kerncellen, waarin sporangia worden gevormd.

Er zijn aanwijzingen dat bladeren en sporangia op verschillende takken zaten.

Hij was van mening dat groepen van gepaarde terminale sporangia die hiermee werden gevonden, deel uitmaakten van dezelfde plant, hoewel er geen daadwerkelijke verbinding werd gevonden.

Rossig buiskussen bestaat uit een grote groep van ongesteelde sporangia die dicht opeengedrongen zijn.

Sporangia gedragen afzonderlijk op het bovenste bladoppervlak.

Sporangia zijn gegroepeerd in een compacte aar, waarin ze ofwel spiraalvormig zijn gerangschikt of afzonderlijke rijen vormen (bijv. Z. llanoveranum).

Van de takken vertakken zich dichotome vertakte aanhangsels, die elk drie paren langwerpige sporangia hebben.

Zoals bij alle soorten Psilophyton, werden paren van sporangia gemaakt door dichotome vertakking van vruchtbare eenheden, hoewel bij P. primitivum er relatief weinig per eenheid waren (4-8) en ze enigszins los geclusterd waren.

Ik was dan ook heel blij met tweemaal vertakte plantje met drie sporangia van de foto.

De sporendoosjes of sporangia zijn niet gerangschikt in sporenhoopjes of sori.

Tot deze orde behoren bepaalde waterschimmels, die gekarakteriseerd worden door de productie van sporangia met een dikke wand.

Twee sporangia (sporen bevattende holtes) zijn zichtbaar in de hoornlaag van de huid.

Uit de geïnfecteerde knollen ontwikkelen zich planten die de ongeslachtelijke sporen ( sporangia en zoösporen) opleveren.