Sproke

Na de uitvinding van de Sproke maakten de Teks zich niet meer druk om hun dood.

Maar het was, mede door de wanhopige ogen, zo pover en geforceerd dat onbedoeld het signaal 'Dit is een sproke' werd gegeven.

De Shai ontwierp op aanvraag van de Teks een menselijk lichaam voor zichzelf met een Sproke van hemzelf.

De sproke is de aanduiding voor een in het Middelnederlands voorkomende vertelvorm die populair was in de 14e en het begin van de 15e eeuw.

Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse ' sproke ', dat verhaal of vertelling betekent.

In het Nederlandse taalgebied bestaat er verwantschap met de boerde of de sproke, eveneens korte teksten bedoeld als voordracht.

Bij elke nieuwe Sproke verloren de Teks een deel van hun gevoelsherinneringen en uiteindelijk konden de Valde in de Teks geen innerlijke stem meer ontdekken.

Frits van Oostrom, 2013, p. 297. Werken De teksten die Augustijnken schreef zijn langer dan de typische sproke en tonen een grote geleerdheid.

Graaf Willem VI krijgt in 1409 een boek aangeboden met "vele scone sproke die Willem van Hillegaersberge gemaakt hadde".

In het tweede millennium na de landing vonden de Teks de Sproke uit: een persoonsopname waarin het wezen van een Tek werd geladen.