Sprongbeen

In 2018 bleek dat Rjabinin in 1945 de losse onderzijde van het dijbeen voor een sprongbeen had aangezien, het hielbeen voor een tweede tarsale en het echte sprongbeen voor een derde tarsale.

Doordat de welving tussen de gewrichtsknobbels van het sprongbeen vernauwd is, heeft de verticale trog tussen de onderkant van het sprongbeen en de opgaande tak een V-vormige doorsnede.

Linkerscheenbeen en sprongbeen Het sprongbeen is in bovenaanzicht driehoekig.

Ik heb mijn sprongbeen gebroken tijdens het voetballen.

Bewaard zijn gebleven: een stuk achterste ruggenwervel, een stuk voorste staartwervel, en van de rechterachterpoot de onderkant van het dijbeen, het scheenbeen, het sprongbeen, vier middenvoetsbeenderen en twee teenkootjes.

Bij dinosauriërs liggen de bovenste enkelbeenderen, het binnenste sprongbeen en buitenste hielbeen, naast elkaar.

Bij het sprongbeen is de voorkant van het hoofdlichaam van het ondervlak gescheiden door een voorste dwarsgroeve.

Bij het sprongbeen is ongeveer even breed overdwars als lang van voor naar achter.

Bij krokodilachtigen scharnieren sprongbeen en hielbeen echter ten opzichte van elkaar, wat een grotere rotatie om de lengteas toestaat.

Bij latere vormen gingen de achterpoten meer verticaal staan, verloren sprongbeen en hielbeen hun gewrichtscontact maar groeiden aan elkaar, en werkte de enkel als een enkelvoudig scharnier dat alleen een beweging naar voren en achteren toestond.

Cope veronderstelde correct dat bij jonge dieren het scheenbeen en het sprongbeen nog een duidelijke beennaad zouden laten zien en begreep dat de brede bouw van de enkel wees op een korte zware voet.

Dat ontbloot dan de achterzijde van het sprongbeen.

De breedte overdwars van het sprongbeen is minstens 1,6 maal de lengte van voor naar achter.

De buitenste knobbel van het sprongbeen is nauwer en meer naar beneden uitstekend dan de binnenste.

De groeve kruist een foramen dat vijfendertig millimeter onder de basis van de opgaande tak de voorkant van het sprongbeen doorboort.

De onderkant heeft een inkeping voor het contact met het sprongbeen.

De onderkant is achteraan afgerond en past in het sprongbeen.

De opgaande tak van het sprongbeen heeft geen uitholling bovenaan de voorkant.

De top van de opgaande tak van het sprongbeen vormt een aparte verbening.

Dit deel is duidelijk gescheiden van het buitenste deel van het sprongbeen.