Staatsbestel

In de Verenigde Staten van Noord-Amerika legt men traditioneel de nadruk op de scheiding en de wederzijdse controle van de drie verschillende machten. Dat zijn de wetgevende, de uitvoerende en de rechterlijke machten van het staatsbestel. Men beweert vaak dat de massamedia de vierde macht vormen.

De burgemeester als een „crimefighter” paste aldus de Raad niet in het Nederlandse staatsbestel.

De overweging, die hieraan ten grondslag lag was dat de ministerraad en de minister-president in de loop der jaren fundamentele elementen van ons staatsbestel zijn geworden.

Niet allen het kiesstelsel is aan vernieuwing toe …. ook het staatsbestel moet veranderen.

Als het staatsbestel van ons land over pakweg 500 jaar beschreven wordt en men ziet woorden als, geen referendum, een familie die men soms aanbidt, maar in ieder geval eert en wiens nazaten koning of koningin worden.

Het werd als een burgerplicht ervaren, een superieur soort voorrecht als staatsbestel.

Niet alleen de manier waarop, maar de schoffering van de Grondwet en het staatsbestel door de grootheidswaanzin dat de Kamer wel even de formatie zou gaan regelen geeft blijk van een totaal gebrek aan staatsrechtelijk besef.

Als we invasieve exoten de maat willen nemen over de barbaarse middeleeuwse praktijken die ze meenemen, dan moeten we zoiets zelf ook niet gebruiken als fundament van onze staatsbestel.

Daarna zal het gaan over het inrichten van het land en staatsbestel - de Taliban willen dit op islamitische grondslag doen.

Eerder schaarde de Doema zich al unaniem achter een reeks ingrijpende hervormingen van het Russische staatsbestel.

Het Europese Hof zal nodig zijn om de gaten in het Nederlandse staatsbestel te dichten.

Dat verschillende zwarte bevolkingsgroepen een federatief staatsbestel verwierpen, betekende volgens SABRA niet het einde van het recht van Afrikaners op zelfbestuur.

De president van Israël bekleedt een voornamelijk ceremoniële rol in het Israëlische staatsbestel.

De voorstellen impliceren een inperking van de macht van de president en een verschuiving van een strikt presidentieel stelsel naar een meer ‘semi-presidentieel’ staatsbestel.

De wetten van Julianus hadden immers christenen verboden onderwijs van seculiere studies te geven, en hij zorgde er zo onofficieel voor dat ze geen werk konden krijgen in het staatsbestel.

Het duurde nog tot 1795 toen de patriottische beweging het staatsbestel omver wierp.

Het ging er nu om de feitelijke macht van één legerbevelhebber – namelijk Octavianus – te legitimeren én te integreren in een vernieuwd „republikeins“ staatsbestel.

Het staatsbestel stortte in en de nieuwe overgangsregering had in feite enkel gezag in de hoofdstad.

Tegelijkertijd werden binnen het staatsbestel van de polis de verschillende plaatselijke erediensten strakker georganiseerd.

Zijn belangrijkste punt was een uitbreiding van het zelfbestuur van gemeenten en provincies, waardoor alle burgers aan het staatsbestel zouden deelnemen.