Stalinprijs

Toch kreeg hij in 1951 de Stalinprijs 2de klasse voor twee composities.

Toen de prijs naar de Palestijnse dichter Mahmoed Darwish ging, die als PLO-lid tegen de Oslo-akkoorden was en die in de Sovjetunie ooit al eens de Stalinprijs won, werden er verontruste brieven naar parlementariërs gestuurd.

In 1974 verliet de houder van de Stalinprijs (1950) zijn vaderland met bloedend hart om zich met vrouw en kinderen in de V.S. te vestigen.

Versajev kreeg in 1945 de Stalinprijs voor zijn gehele oeuvre.

Winnaars van de Stalinprijs en van de Staatsprijs van de Sovjet-Unie mochten op de rechterrevers van hun jas een kleine gouden medaille dragen.

Zijn bekendste werk is Het geluk, waarvoor hij in 1947 de Stalinprijs kreeg.

Chatsjatoerjan ontving in 1941 er de Stalinprijs voor kunsten voor.

In 1943 werd hij onderscheiden met de Stalinprijs en in 1957 als Persoonlijkheid van de kunsten van de RSFSR.

In 1945 werd hij -zijnde lid van de Communistische Partij sinds 1932- onderscheiden in de Orde van de Lenin- en Stalinprijs.

Medaille van de Stalin Vredesprijs Haar betrokkenheid bij de communistisch georiënteerde vredesbeweging was de aanleiding om haar in 1955 de Internationale Stalinprijs voor het versterken van de vrede tussen de volkeren toe te kennen.

Onderscheidingen Sjebalin werd met de Stalinprijs onderscheiden in 1943 (eerste klas voor zijn Slavisch kwartet) en in 1947 voor zijn cantate ‘Moskou’ (ook eerste klas).

Zij ontving de Stalinprijs in 1941 en ging met pensioen in 1952.