Stanislavski

Je beschrijft hier precies de Stanislavski Method van acteren, en hoe de acteurs zich er soms door laten verlabiliseren.

Komissarzhevsky stond model voor de rol van Tortsov, een van karakters uit Een acteur aan het werk dat Stanislavski schreef.

Stanislavski probeert het echte leven zo veel mogelijk te benaderen, spelers mogen geen afstand houden tot hun karakter, ze mogen hun karakter ook niet spelen, ze moeten het zijn.

Tsjechov was zelf niet echt te spreken over wat Stanislavski met zijn stuk had gedaan.

Nu ik meer ervaring krijg, merk ik dat ik toch ook naar Stanislavski neig.

Na de vereiste ingrepen gaat geregisseerd door actrice Serafima Birman, in juni 1940 alsnog in première in het Moskouse Stanislavski-theater.

Is het een tragedie, zoals regisseur Stanislavski besloot bij de oeropvoering in 1904?

Je krijgt eerst die ‘droogtrommel’ van inleving en invoeling a la Stanislavski en method acting over je heen.

Tegen regisseur en hoofdrolspeler Stanislavski sprak Anton Tsjechov de dodelijke woorden: 'U heeft prachtig geacteerd.

Toen was het, voluit, Stanislavski en Nemirovitsj-Dansjenko Academisch Muziektheater in Moskou nog klein, een soort veredelde repetitieruimte van het beroemdere Bolshoi-theater, een paar honderd meter verderop.

Zoals je van de hoofdstedelijke stadsschouwburg mag verwachten, zien we bij binnenkomst in restaurant Stanislavski meteen de iconen Hans Croiset en Hedy d’Ancona, omringd door een groepje luisteraars.

De Stanislavski Opera uit Moskou was daarom naar Nederland uitgenodigd om de opera ‘Jevgeni Onegin’ van Piotr Tsjaikovski (1840 – 1893) te spelen in het Koninklijk Theater Carré van Amsterdam.

Niet zonder moeilijkheden slaagde hij erin de opvattingen van Stanislavski doorgang te doen krijgen in het gezelschap, nooit was het repertoire zo hoogstaand.

Maar in tegenstelling tot Brecht gaat Stanislavski richting de realiteit.

Stanislavski was van mening dat een acteur zoveel mogelijk met zijn toneelrol moest proberen samen te vallen.

Tijdens deze periode ging Stanislavski als acteur door een crisis: hij wist niet wat het precies was dat hem zo succesvol maakte.

Volgens Stanislavski had het toneel een morele opdracht: het moest het publiek beschaven en opvoeden.