Starkenborgh

De wijk Beijum is genoemd naar het vroegere dorp van die naam, de woonwijk De Hunze naar de gelijknamige rivier en de wijk Van Starkenborgh naar het ter plaatse gelegen sportpark Van Starkenborgh.

De wijk Beijum is genoemd naar het vroegere dorp van die naam, de buurt De Hunze naar de gelijknamige rivier en de buurt Van Starkenborgh naar het ter plaatse gelegen sportpark Van Starkenborgh (zie onder).

Familie Tjarda van Starkenborgh Hidde en haar man Lulof of Ludolf Tjarda van Starkenborgh van de Dijkumborg bij Garsthuizen gingen vervolgens op de borg wonen, waarmee deze zelfstandig werd van Onsta, waarvan ze tot dan toe een 'dependance' vormde.

De Stins moet aan het eind van de 14e eeuw in bezit zijn gekomen van Syds Tjaerda, want hij liet Starkenborgh na aan zijn zoon Bartold, die zich daarom ook Tjaerda van Starkenborgh noemde.

Alidius Tjarda van Starkenborgh Stachouwer, de laatste vooroorlogse gouverneur-generaal van Nederlands-IndiëOpmerkelijk genoeg werd deze oorlogsverklaring niet vergezeld door grondige militaire voorbereidingen.

Op 4 maart droeg Van Starkenborgh opzettelijk het hoogste militaire gezag, dat normaal gesproken aan zijn functie was verbonden, over aan commandant van de strijdkrachten Ter Poorten.

Van Starkenborgh – ‘met weinig politieke antennes gezegend’, aldus historicus Joop de Jong – gaf echter geen krimp.

Hij kreeg de titel Plaatsvervangend Gouverneur-Generaal (plv. voor G.G. Tjarda van Starkenborgh Stachouwer die als gevangene in Japan verbleef).

In de eerste helft der 16de eeuw vestigde Barthold Tjarda van Starkenborgh zich in de Ommelanden vermoedelijk in verband met zijn huwelijk met Bawe Vrilinges (Kater).

Wetsinge viel ten deel aan zijn zuster Abel, getrouwd met Albert van Starkenborgh.

De familie Tjarda van Starkenborgh Stachouwer was eeuwenlang eigenaar van de borg en landgoed Verhildersum in Leens.

De werkelijke gouverneur-generaal, Tjarda van Starkenborgh Stachouwer was door de Japanners geïnterneerd.

Nadat Nederland op December 8 1941 Japan de oorlog verklaarde, stelde gouverneur-generaal Van Starkenborgh van Nederlands-Indië voor de meest gevaarlijken onder hen in West-Indië te interneren.

De brug is tegelijk de enige route waarlangs auto's de wijk Van Starkenborgh kunnen bereiken.

De latere Dijkumborg werd in elk geval op deze verhoogde plek gebouwd, vermoedelijk in de 16e eeuw (volgens Ter Laan in 1530 door Barthold Tjarda van Starkenborgh ).

Het familiewapen Van Starkenborgh, Clant, Gaykinga en Coenders is te vinden in het snijwerk van de overhuifde herenbank in de noordbeuk van de kerk.

Tussen 1741 en 1742 verkochten de drie broers elk hun deel van de borg aan Margareta Bouwina Tjarda van Starkenborgh van de Onstaborg, die getrouwd was met Egbert Rengers.