Steelklep in een zin

De bolle steelklep bevatte centraal een dun septum en opvallende tweelobbige spierafdrukken.

De bolle steelklep bezat een haakvormige wervel en een goed waarneembare sulcus (verdiept gedeelte van het buitenoppenvlak), terwijl de plooi van de armklep in de commissuur (raaklijn waarlangs de kleppen op elkaar vallen) het meest duidelijk is.

De bolle steelklep eindigde in een teruggebogen, rechtopstaande wervel met een grote steelopening, die een duidelijke kraag bevatte.

De dikke en zeer bolle steelklep met de korte slotrand stak met de rand ver over de armklep heen.

De krachtige wervel (umbo) van de steelklep had een sterke achterwaartse kromming en bevatte een in het oog springend middentussenschot (septum).

De mogelijkheid bestond, dat op de steelklep een onopvallende verlaging kon voorkomen, die in het verloop van wervel naar buitenrand in diepte kon verschillen.

De steelklep bevatte een duidelijke sulfus (verdiept gedeelte van het buitenoppenvlak), de armklep een plooi.

De steelklep heeft een mooie kegelvormige omtrek, de armklep heeft een vlakke tot iets bolle vorm.

Deze 2,5 cm lange articulate armpotige kenmerkte zich door een zeer lange steelklep, bij de slotrand en bij de tamelijk gebogen spits dikwijls gerimpeld.

Twee welvingen centraal op de armklep en overeenstemmende structuren op de steelklep zorgden ervoor dat de klepranden aan de voorkant een W-vorm vertoonden.

De brede, lage plooi op de armklep stemde overeen met een vergelijkbare sulcus (verdiept gedeelte van het buitenoppervlak) op de steelklep.

De steelklep had een sterk binnenwaarts gebogen wervel.

Beschrijving Deze 3 cm lange brachiopode kenmerkte zich door de enigszins holle armklep en een sterk bolle steelklep.

De achterkant van de steelklep was bol, terwijl de voorkant hol was, met een diepe sulcus (verdiept gedeelte van het buitenoppervlak).

De licht indalende steelklep vertoonde een onopvallende inwaarts gebogen wervel.

Jonge exemplaren bevatten een bolle steelklep, terwijl deze bij oudere dieren naar de rand toe steeds holler werd, waarbij een diepe komvormige sulcus (verdiept gedeelte van het buitenoppervlak) werd gevormd.

Leefwijze Dit geslacht bewoonde zachte modderbodems, alwaar het zich half ingroef met de dikke steelklep, die waarschijnlijk rechtop uit de bodem stak, zodat de brachiopode geen last had van het sediment bij het openen van de schelp.