Steenkoollaag

De druk in de steenkoollaag nam verder toe.

De schachten werden aangelegd voor steenkoolwinning voor eigen gebruik op plaatsen waar de bovenste steenkoollaag niet diep in de bodem zat, aldus de gemeente.

Er lag een steenkoollaag op slechts 20 meter diepte.

Men besloot de ondergrond vanaf de oppervlakte tot de kop van de steenkoollaag te bevriezen.

Om de steenkoollaag zelf terug te vinden, diende men later een omtrekkende beweging van tachtig meter te maken.

Hij maakt aanschouwelijk hoe hij moest hakken en schaven wanneer de steenkoollaag op voethoogte lag.

Onder deze steenkoollaag bevindt zich het oudste basaltgesteente van de eilanden.

Er was in de jaren 1860, gelijtijdig met Dordrecht en Indwe een steenkoollaag ontdekt.

Mijnwerkers van de Fosse Sainte Barbe ontdekten begin dat jaar dat een belangrijke steenkoollaag, de "Luronne" op 322 meter diepte, doorsneden werd door een kleiput, een trechterverzakking of cran, gevuld met grijs sediment en puin.