Steinstücken

Nadat twintig Oost-Duitse grenssoldaten naar Steinstücken waren gevlucht, grendelde men de exclave echter volledig af met een muur.

Steinstücken is ongeveer driehonderd meter lang en een kilometer breed en telt slechts een paar honderd inwoners.

Uiteindelijk werd de weg van Berlijn naar Steinstücken een corridor met aan weerszijden de Muur, zodat de exclave veranderde in een poliepvormig schiereilandje in de DDR-zee.

De grenssituatie in Steinstücken bleef bij deze herindelingen ongewijzigd, en zodoende werd het gebied een exclave van Berlijn.

In september 1961 richtten de Amerikanen een permanente legerbasis in Steinstücken in, die per helikopter bevoorraad en bemand werd.

Vervolgens richtten de oostelijke autoriteiten rond de exclave een aantal wachtposten in en mochten de bewoners van Steinstücken niet meer vrij naar het omliggende Potsdam reizen.

Daarnaast werd overeenstemming bereikt over kleine grenscorrecties, waarbij onder meer de West-Berlijnse exclave Steinstücken een corridor kreeg naar West-Berlijn.

De grens bij Steinstücken was namelijk tamelijk makkelijk te overwinnen, omdat Friese ruiters de enige hindernis vormden.

In juni 1952 werd het betreden van DDR-grondgebied verboden voor West-Berlijners; aan de stadsgrenzen werden wegversperringen opgericht, zo ook rond Steinstücken.