Stekelhuidigen

Aanvankelijk kreeg de groep Concentricycloidea, waarin ze geplaatst waren, de status van een nieuwe klasse binnen het fylum van de stekelhuidigen.

Daar maakte ze kennis met de stekelhuidigen.

De collectie overige naturalia omvat opgezette en geconserveerde vogels, reptielen, amfibieën, vissen, en ongewervelde dieren, zoals kreeftachtigen, wormen, zeeanemonen, stekelhuidigen en andere diergroepen.

Hij kreeg in 1947 de Clarke-medaille van de Royal Society of New South Wales (Australië) voor zijn bijdrage aan de kennis van de Australische stekelhuidigen.

Hun omvangrijkste coproductie betrof de fossiele stekelhuidigen van India, waarvan afzonderlijke delen tussen 1882 en 1886 verschenen.

Intussen verschenen van zijn hand ook andere publicaties over stekelhuidigen in het algemeen en zeekomkommers in het bijzonder.

In vergelijking met andere stekelhuidigen zijn de dieren aan te merken als bijzonder flexibel.

Vanwege de aparte lichaamsbouw was het niet duidelijk of ze bij een al beschreven klasse van de stekelhuidigen thuishoorden of dat ze wellicht in een nieuw te benoemen groep moesten worden geplaatst.

Zeekomkommers verschillen op veel punten van andere stekelhuidigen.

Het waterstelsel is een stelsel van vaten en de daaraan verbonden buisvoetjes in het lichaam van stekelhuidigen, waaronder levende zeekomkommers.

De stekelhuidigen zijn dieren die in of op de zeebodem leven.

Planktonisch levende larven zijn een vast kenmerk in de levenscyclus van de stekelhuidigen, hoewel enkele soorten hun jongen uitbroeden.

Stekelhuidigen zijn meestal van gescheiden geslacht.

Ze behoren tot de klasse van de stekelhuidigen.

Berendsen (2004), p. 71 In de formatie worden fossielen van slakken, schelpen, stekelhuidigen en inktvisachtigen gevonden.

De epidermis is nooit voorzien van trilharen (cilia) zoals bij veel andere groepen van stekelhuidigen voorkomt.

Ook schelpdieren en stekelhuidigen worden gegeten.

Stekelhuidigen hebben geen hart dat de vloeistof rondpompt, de vloeistof wordt verplaatst door trilhaarcellen aan de binnenzijde van de lichaamsholtes.

Taxonomie en indeling Zeekomkommers zijn waarschijnlijk ontstaan uit een al lang uitgestorven groep van stekelhuidigen genaamd Ophiocistioidea.

Voorkomen De stekelhuidigen vormen een duidelijk te onderscheiden groep van uitsluitend in zee levende dieren, waarvan de volwassen exemplaren hoofdzakelijk op of in de zeebodem leven.