Stellerzeekoe

De stellerzeekoe gebruikte de poten voornamelijk om het lichaam over de bodem van de zee te verplaatsen.

De voorpoten van de stellerzeekoe hadden een duidelijk kromming, dit is waarschijnlijk een aanpassing op het vergaren van voedsel.

Het leidde ertoe dat de stellerzeekoe op grote schaal intensief bejaagd werd.

Ook de stellerzeekoe was waarschijnlijk een uitzondering, deze soort leefde in strikte familiegroepen.

De Stellerzeekoe werd echter vanaf haar ontdekking door robbenjagers vervolgd en in grote aantallen gedood.

Collecties Wereldwijd bestaan er nog ongeveer 20 skeletten en maar twee stukjes huid van de stellerzeekoe.

De stellerzeekoe (Hydrodamalis gigas) was een zeer groot zeezoogdier dat pas in 1741 werd ontdekt door Europeanen maar door de intense bejaging die erop volgde al in 1768 is uitgestorven.