Stemhebbend

Anders dan in het AN wordt een t voor een d toch niet stemhebbend.

Een klinker of glijder (l, m, n, r, j of w) maakt als gevolg van progressieve assimilatie een erop volgende f, s of ch stemhebbend, dus maakt er respectievelijk een v, z of (Brugse) g van.

In het Nederlands letten we vooral op de kwaliteit van klanken, een p is bijvoorbeeld stemloos, een b is stemhebbend.

In Mazovië wordt de ż in już idzie ('hij gaat al') en już robi ('hij doet het al') stemloos uitgesproken (dus als sz), in Klein-Polen, Silezië en Groot-Polen (inclusief Poznań) stemhebbend.

Verner kwam erachter dat, als de Proto-Germaanse stemloze wrijfklanken die resulteerden uit de wet van Grimm onmiddellijk vooraf werden gegaan door een accentloze lettergreep, ze stemhebbend werden.

De klanken die we dan vormen, heten stemhebbend.

De vraag of je stemloos aandeelhouder wordt of stemhebbend lid van een onderlinge.

Hij exposeerde regelmatig, onder meer bij Arti et Amicitiae, waarvan hij sinds 1917 stemhebbend lid was (hij was overigens al vanaf 1905 gewoon lid) en zijn werk werd doorgaans zeer positief besproken.

In talen zoals het Engels met geen of weinig auslautverhärtung kan deze slotmedeklinker zowel stemloos als stemhebbend worden uitgesproken, zoals in het Engelse woord bed.

Klankleer Medeklinkers Het Mandan kent geen echte stemhebbende medeklinkers; alleen de r en de w zijn stemhebbend, maar hier staat geen stemloze pendant tegenover.

Toen hij bijvoorbeeld markies van Bergen op Zoom werd, heeft hij geprobeerd om van Brabant een stemhebbend provincie in de Republiek te maken, waarmee hij invloed zou krijgen in de Staten-Generaal.

Westfries Archief (1997) In het gewest Holland was er een groeiend verschil in status en invloed tussen de ommuurde steden, waarvan in de middeleeuwen de meeste en tijdens de republiek alle stemhebbend waren in de Staten van Holland.

Dat wil zeggen dat een stemloze medeklinker onder invloed van een daaropvolgende stemhebbende medeklinker vaak zelf ook stemhebbend wordt.

Deze stemhebbend ruisklank komt in het Nederlands alleen vóór klinkers voor.

Door regressieve assimilatie kan de codamedeklinker echter stemhebbend worden, zoals bijv. in vaa t doek (de t van vaat wordt hier gerealiseerd als een d).

Er wordt vaak aangenomen dat de uitspraak stemhebbend was, gebaseerd op de perfect-form *pi-bh₃- van de wortel *peh₃ 'drinken'.

Het blijkt helaas niet uit de verleden tijd reisde, omdat hier een 's' wordt geschreven, hoewel deze stemhebbend wordt uitgesproken.

Het Lydisch kende de volgend medeklinkers: /p t k/ waren stemhebbend voor nasalen en waarschijnlijk ook voor /r/.

Het omgekeerde, namelijk het stemhebbend worden van een medeklinker in het midden van het woord, trad wel algemeen op, voor þ (th), f en s (net als in het Oudnederlands en Oudfries).

Het schrift maakt geen onderscheid in stemhebbend of geaspireerd karakter: /pa/, /ba/ en /pha/ worden met hetzelfde teken weergegeven.