Stemloze in een zin

Het Nederlands heeft zowel stemhebbende als stemloze medeklinkers.

Stemloze plofklanken in het Nederlands hebben bijna helemaal geen aspiratie.

Bij een stemloze medeklinker trilt de stemband niet mee, bij een stemhebbende wel.

Deze verschuiving moet plaats hebben gehad na de voltooiing van de eerste en tweede fase, anders zouden de resulterende stemloze plofklanken verder hebben moeten transformeren naar wrijfklanken en affricaten.

Een vergelijking tussen taal wijst er echter op dat dit normaal zou zijn, indien het ooit het equivalent van de stemloze plosief p was geweest, die niet of haast niet voorkomt in veel talen.

Hierbij moet worden opgemerkt dat in het Nederlands zoals dat boven de rivieren gesproken wordt, er niet of nauwelijks verschil te horen is tussen een stemhebbende velaire fricatief en een stemloze uvulaire fricatief.

Hij stelde ook dat de Indo-Europese stemhebbende aangeblazen bh dh gh beter begrepen konden worden als de stemloze aangeblazen ph th kh.

Met name de verwarring tussen de "i" en de "u" is frappant, omdat beide klinkers vrijwel wegvallen tussen stemloze medeklinkers.

Verner kwam erachter dat, als de Proto-Germaanse stemloze wrijfklanken die resulteerden uit de wet van Grimm onmiddellijk vooraf werden gegaan door een accentloze lettergreep, ze stemhebbend werden.

Mensen associëren voornamen met stemhebbende medeklinkers (zoals de m, de l, en de n) erin met vriendelijkheid, emotionaliteit en georganiseerdheid, en voornamen met stemloze medeklinkers (zoals de p en de t) met extraversie.

Niet zelden drijft hun woede en weerzin op feitenvrije overtuigingen dat er een groter plan is om hen, leden van het weerloze en stemloze volk, er onder te krijgen.

Op de tweede plaats eindigde de stemloze Mieke van der Weij die in Met het oog op Morgen werd gefeliciteerd met het winnen van de Zilveren Reismicrofoon.

Nederlanders hebben een voorkeur voor zogenaamde stemloze plofklanken, waarbij je ’een stootje lucht meegeeft, maar waarbij je stembanden niet trillen’.

En toen heb ik gedacht ‘ik ben ook een stemloze’.

Minervini, die in zijn films de camera altijd op de stemloze onderklasse richt, laat de verhaallijnen elkaar prachtig aanvullen, maar toch komen niet alle personages even goed uit de verf.

In veel slavische talen en het Duits is er een hele dikke /SCH/ in "stehen", "babuschka", etc. Dat komt overeen met de "sj" in "skjuta" en "sjösjuka sjömän" - en de stemloze "zachte g" is een andere uitspraakvariatie hierop.

Ook is in al deze woorden de medeklinker een stemloze.

De stemloze alveolaire laterale affricaat is een medeklinker die in het Internationaal Fonetisch Alfabet aangeduid wordt met t͡ɬ of tɬ.

Een opvallend kenmerk is dat er geen stelselmatig onderscheid gemaakt wordt tussen stemhebbende en stemloze medeklinkers.

Het IJslands heeft weliswaar een overgang van stemhebbende in stemloze plofklanken, maar dit treedt op in alle posities in het woord en is dus geen eindklankverscherping.