Sterrenwind

Dit zijn superhete sterren die door een krachtige sterrenwind in rap tempo massa verliezen.

De pulsar baadt dan in deze sterrenwind en zal er continu gas uit opnemen.

Hij heeft bij één ster (Xi Persei) met behulp van nieuwe analysetechnieken de sterrenwind in kaart gebracht vanaf het oppervlak tot aan de buitenste regionen.

In de rodereusfase is de sterrenwind veel substantiëler dan in de fase waarin de Zon nu verkeert en verliest de Zon in totaal een derde van haar massa.

De nieuwe sterren produceren samen een heel sterke sterrenwind.

Deze zogenoemde sterrenwind verdrijft alle koude gassen uit het stelsel, waardoor er geen nieuwe sterren worden gevormd.

Bij deze twee sterren vormt de sterrenwind een spiraal.

Enerzijds wordt de sterrenwind in de richting van de tweede ster getrokken en anderzijds wiebelt de rode reus zelf ook wat.

De begeleidende ster verliest dan massa in de vorm van een sterrenwind die door de zwaartekracht van het compacte object wordt aangetrokken.

In vergelijking met vergelijkbare reuzensterren is de sterrenwind 4 keer groter en de magnetosfeer 80 keer groter.

Bij sterren die aan het einde van hun evolutie zijn kan de sterrenwind van grote betekenis zijn door de grote hoeveelheden massa die deze sterren kunnen verliezen.

De sterrenwind van de Wolf-Rayetsterren zal in de boegschok ook deeltjes versnellen en daarmee een energierijke straling uitzenden.

Dit leidt tot een massaverlies ( sterrenwind ) tot 10 -8 zonnemassa's per jaar.