Straatsburgers

Aansluitend werden dan enkele tienduizenden Straatsburgers het land uitgewezen op grond van het feit dat zij of hun ouders in Duitsland waren geboren.

De ware krachtproef voor orkest en dirigent was Stravinsky’s Le sacre du printemps, die in Albrechts benadering minder naar staal en neon klonk dan bij veel andere dirigenten – ondanks de tamtam die de Straatsburgers als geheim wapen hadden meegenomen.

Inmiddels hebben de meeste Straatsburgers zich bij de annexatie neergelegd, getuige de grote meerderheid die sinds 1890 niet langer op de pro-Franse autonomistenpartij maar op die van de Duitse sociaaldemocraten zijn stem uitbrengt.