Strandschelp

Bij de halfgeknotte strandschelp is dit 1,5 keer.

Bij de ovale strandschelp is de binnenrand van het voorste spierindruksel duidelijk S-vormig.

Dit in tegenstelling tot de halfgeknotte strandschelp.

Het genustype is Mactra stultorum stultorum (Linnaeus, 1758) (Grote strandschelp, afbeelding rechtsboven).

De halfgeknotte strandschelp is zeer algemeen in mariene Holocene lagen die beneden de getijdenzone zijn afgezet.

De Halfgeknotte strandschelp leeft ingegraven in bodemtypen bestaande uit los sediment variërend van kleiig fijn zand, silt, tot betrekkelijk grof zand.

De Halfgeknotte Strandschelp is samen met de Kokkel de meest algemene schelp van de Belgische en Nederlandse stranden.

De laatste soort werd beschreven uit mariene lagen uit het Eemien maar wordt nu beschouwd als een jonger synoniem van ( Spisula subtruncata (Halfgeknotte strandschelp).

De ovale strandschelp is niet waaiervormig gegroefd bij het afgeplatte gedeelte aan weerszijden van de top.

In deze diepere zee is in de Noordzee de halfgeknotte strandschelp (Spisula subtruncata) vaak de algemeenste soort.

Uit het Eemien werd Spisula hartingi beschreven maar dit is slechts een vorm van de halfgeknotte strandschelp, mogelijk een misvorming.

Bij de ovale strandschelp is de mantelbocht tot plusminus twee keer zo lang als het achterste spierindruksel.