Strofes

De grote betekenisgroepen helpen je om geen strofes over te slaan.

Die opdeling en aantallen strofes heb je nodig om straks niets over te slaan.

Dat vind ik persoonlijk een van de minste strofes uit de Nederlandse muziek geschiedenis.

Daarentegen krijgt hij wel de erkenning van Josef Müller-Blattau die benadrukt dat Silcher als het ware de ‘oer-melodie’ uit de drie gevarieerde strofes van Schubert gedestilleerd heeft.

Hier wordt wel enkel de eerste strofe gezongen, behalve bij hogeschoolkringen waar strofes 1, 2 en 7 gezongen worden.

In Leuvense studentenclubs worden de eerste 2 strofes gezongen na het verkiezen van een nieuw praesidium-lid (behalve voor een nieuw verkozen praeses, daar wordt het Io Vivat gezongen).

Hij riep een spookachtige sfeer op, met kleine verhaaltjes die hij in korte strofes uiteenzette.

Het langoureuze zuchten tijdens de strofes doet alweer een hoopvol smachten vermoeden: “Don’t you wanna have a little bit of fun”, zingt Colombie, met uitgestrekte hand.

Ze zal het podium betreden met het lied ‘Fighter’, een nummer dat Frans en Engels combineert in respectievelijk de strofes en het refrein.

De song bouwt mooi naar een climax op, heeft strofes en refreinen die op zijn minst duidelijk van elkaar te onderscheiden zijn, en wordt ingekleurd door een opvallend keyboardmotiefje dat meteen de aandacht trekt.

Iedereen sluit de ogen en ze gaan de cirkel af en luisteren naar elkaars strofes.

Bundel erbij op pagina 14. Mijn ogen vlogen over de eerste strofes, het gedicht gaat over een jongen die eind augustus voor het eerst de hoge duikplank van een zwembad beklimt.

En hoewel onmiskenbaar sterke passages bevat en kolderieke strofes en intrigerende verwijzingen naar mythologie, religie en literatuur, worden de verwachtingen die het openingsgedicht wekken, niet geheel ingelost.

Ondertussen drijft de man die in de eerste strofes nog een «ik» was, steeds verder bij zichzelf vandaan.

Tedja laat in talloze regels en strofes niets aan duidelijkheid te wensen over, zoals in het openingsgedicht ‘Oester’, waarin gesteld wordt dat de ‘inclusieve wereld’ ‘haar relevantie’ verliest als die lijdt aan ‘een geestelijke ervaring’.

Er is bijvoorbeeld een versie van Red House waarin Yngwie Malmsteen, Joe Satriani en Steve Vai het Hendrix-bluesmeesterwerk opblazen door zoveel noten in een maat te persen, dat je na twee strofes al zeeziek bent.

Daarin kleden ze het traditionele formaat van een rocknummer uit en zonder de strofes en refreinen, intro's en veranderingen herleiden ze die tot een enkele minimalistische 4/4-beat, die Drummer Dinger doorheen het volledige nummer onafgebroken herhaalt.

De inscripties hebben hoogstwaarschijnlijk de strofes bevat van het gedicht Lay of the Rood; de enige leesbare runen op het kruis lezen:'met speren werd ik verwond'.

Voor het duo was dit de eerste keer dat ze een lied "in opdracht van" schreven en ze noemde het "een hele uitdaging om de sfeer van de film te vatten in enkele strofes".