Structuralisten

De structuralisten zagen het bewustzijn niet als een continue stroom.

Het is een eigenschap die vele structuralisten typeert (ook Althusser ontkende dit).

Waar de structuralisten probeerden zich bezig te houden met de elementaire bouwblokken van de geest, probeerden de gestaltpsychologen het geheel in acht te houden.

In plaats van de anonieme hoogbouwwijken moesten er ‘herbergzame’ woonwijken met ‘huiselijke’ woningen komen, vonden de structuralisten.

Hij werd omhelsd door de structuralisten die uiteraard onmiddellijk verwantschap zagen met hun eigen filosofie.

In de jaren zeventig werd deze strijd omschreven als die tussen de ‘intentionalisten’ en de ‘structuralisten’.

Maar dat is iets heel anders dan te zeggen dat er tussen taal 1 en werkelijkheid geen enkel verband is, dat taal alleen naar zichzelf verwijst, zoals sommigen van onze structuralisten beweerden.

Het was de grote verdienste van de Britse historicus Ian Kershaw dat hij met zijn massieve, tweedelige Hitler-biografie (1998-2000) een einde wist te maken aan dit op den duur vrij vruchteloze debat tussen ‘intentionalisten’ en ‘structuralisten’.

Manent: «In het door marxisten, structuralisten en poststructuralisten gedomineerde intellectuele landschap was de belangstelling voor politieke filosofie vrijwel nihil.

Artikel waarin de begrippen Structuralisme en Structuralisten de eerste keer in de vakliteratuur verschenen.

Structuralisten streven er steeds naar, talige vormen in hun componenten te disseceren, en hun soms impliciete veronderstelling daarbij is, dat semantiek op dezelfde wijze kan worden ontward.