Subductiezones in een zin

Meestal wordt aangenomen dat er meer subductiezones waren waardoor de tektonische platen kleiner bleven.

Op plekken waar een subductiezone ophoudt of meerdere subductiezones samenkomen zijn vaak grote vulkanen te vinden.

Hogere siliciumgehaltes corresponderen daarom meestal met grotere hoeveelheden opgeloste gassen, doordat waterdamp in de magma zich zowel verzamelt via subductiezones als via opstijgende (beperkte) partiële smelten door continentale korst.

Het land ligt pal langs de Ring van Vuur, een gebied met veelvuldige aardbevingen veroorzaakt door diverse subductiezones van de Australische en de Pacifische tektonische platen.

Subductiezones zijn zones waar de ene tektonische plaat onder de andere door de aardmantel in beweegt (subduceert).

Convergente plaatgrenzen zijn ofwel subductiezones of plekken waar continentale collisie plaatsvindt.

Accretiewiggen voor subductiezones liggen normaal gesproken grotendeels onder water, het gewicht van dit water bovenop de wig kan significant zijn.

De ene plaat schuift op die plekken ( subductiezones ) onder de andere de mantel in.

Opvallend in de verdeling van plaatgrenzen over de Aarde is dat er aan de kant van de Grote Oceaan (het zogenaamde waterhalfrond ) een groter aantal subductiezones ligt, terwijl de kant van de Atlantische Oceaan meer spreidingszones bevat.

Subductiezones bevinden zich bij destructieve plaatgrenzen zoals onder eilandbogen en randen van continenten waaronder subductie plaatsvindt.

Subductiezones vormen diepe langgerekte depressies in de aardkorst.

Erkenning De door Benioff ontdekte zones langs subductiezones waar aardbevingen plaatsvinden worden naar hem en de Japanse seismoloog Kiyoo Wadati Wadati-Benioffzones genoemd.

Hieraan denkt men te kunnen afleiden dat subductiezones veel meer voorkwamen in het Archeïcum, terwijl de TTG-complexen kleine proto-continenten vormden die met (ten opzichte van de tegenwoordige situatie) hoge snelheid over het Aardoppervlak bewogen.